ตอนที่ 154 — ใบเสร็จผิดปกติในหอจดหมายเหตุ
เอเลียสเดินไปตามโถงทางเดินอันเงียบสงัดของหอจดหมายเหตุ แสงแดดอ่อน ๆ ยามบ่ายสาดส่องผ่านกระจกสีที่บอกเล่าเรื่องราวของ Castellane ในอดีต เขาถอนหายใจเบา ๆ ขณะที่นิ้วแตะลงบนแท่นหินเย็นเยียบ กลิ่นอายของกระดาษเก่าและหมึกแห้งอบอวลอยู่ในอากาศ เป็นกลิ่นที่คุ้นเคยและให้ความรู้สึกสงบ แต่ในวันนี้ ความรู้สึกนั้นถูกบดบังด้วยเงาแห่งความไม่ไว้วางใจที่คืบคลานเข้ามา เขาเพิ่งจะได้รับรายงานที่น่ากังวลเกี่ยวกับความไม่สอดคล้องกันในการเบิกจ่ายผลึกแก้ว ซึ่งเป็นหัวใจสำคัญของระบบอาลักษณ์แสง ยิ่งเขาขุดลึกลงไปในบันทึก ยิ่งพบกับความผิดปกติที่น่าสงสัย
“นี่มัน… ไม่น่าจะเป็นไปได้” เอเลียสพึมพำกับตัวเองขณะกวาดสายตาไปตามรายการเบิกจ่ายผลึกแก้วในบัญชีของราชสำนัก เขาหยิบแว่นขยายขึ้นมาส่องดูอย่างละเอียด รายละเอียดเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่แทบจะไม่มีใครสังเกตเห็น แต่สำหรับเขาแล้ว มันคือสิ่งที่ไม่ควรมองข้าม “ปริมาณที่เบิกจ่ายในเดือนก่อน… มันสูงเกินกว่าปกติหลายเท่าตัว” เขาเปรียบเทียบกับบันทึกของเดือนก่อน ๆ ที่อยู่ติดกัน ตัวเลขที่ปรากฏบนแผ่นหนังดูเหมือนจะถูกเขียนทับ หรือไม่ก็มีการแก้ไขด้วยหมึกที่สีเพี้ยนไปเล็กน้อย
บรอนเวนยืนพิงเสาหินอยู่ไม่ไกลนัก มือข้างหนึ่งกอดอก สายตาของเธอจับจ้องไปที่เอเลียส “อะไรที่ทำให้ท่านดูไม่สบายใจขนาดนั้น เอเลียส?” เสียงของเธอทุ้มต่ำและตรงไปตรงมา “ท่านดูเหมือนกำลังต่อสู้กับก้อนหินที่ใหญ่เกินไป” เธอเหลือบมองไปที่กองเอกสารบนโต๊ะของเขา “มีบางอย่างที่ดูไม่ชอบมาพากลในบันทึก?”
เอเลียสไม่แม้แต่จะละสายตาจากแผ่นหนัง “ไม่ใช่แค่ ‘ไม่ชอบมาพากล’ บรอนเวน แต่มันคือการทุจริตที่ซ่อนเร้นอยู่” เขาชี้ไปยังใบเสร็จใบหนึ่ง “ดูนี่สิ ปริมาณผลึกแก้วที่ระบุไว้คือ ‘ห้าพันหน่วย’ แต่ลายเซ็นอนุมัติกลับเป็นของหัวหน้าฝ่ายจัดซื้อที่ลาออกไปตั้งแต่สามเดือนก่อน” เขาเงยหน้าขึ้นมองบรอนเวน ดวงตาของเขาฉายแววขุ่นเคือง “และที่สำคัญกว่านั้นคือแหล่งที่มา… ‘เหมืองใต้’?” เขาหัวเราะเยาะ “เหมืองใต้ถูกปิดไปเมื่อสิบปีก่อนเพราะไม่สามารถผลิตผลึกที่มีคุณภาพได้เลย แล้วใครกันที่จะซื้อผลึกจากที่นั่นในปริมาณมหาศาลเช่นนี้?”
บรอนเวนเดินเข้ามาใกล้ขึ้น ดวงตาของเธอสแกนดูเอกสารเหล่านั้นอย่างรวดเร็ว “ลายมือตรงนี้… มันดูคุ้นเคย” เธอขมวดคิ้ว “เหมือนกับลายมือของ… หัวหน้านักวิทยาศาสตร์คนเก่า” เธอเอ่ยชื่อ “คาลีส”
“คาลีส?” เอเลียสเอ่ยชื่อนั้นด้วยความประหลาดใจ “แต่เขาเสียชีวิตไปนานแล้วในเหตุการณ์ความไม่สงบที่ตลาดกลาง”
“นั่นคือสิ่งที่ทางการรายงาน” บรอนเวนตอบเสียงเรียบ “แต่… ฉันเคยเห็นลายมือแบบนี้มาก่อน ฉันจำได้ว่าเขาเคยเขียนบันทึกส่วนตัวเกี่ยวกับ ‘โครงการทดลอง’ บางอย่าง… เกี่ยวกับ ‘การเก็บเกี่ยวแสง’ เขาอ้างว่าสามารถดึงพลังงานจากแสงอาทิตย์มาใช้ได้โดยตรง… ฉันคิดว่ามันเป็นแค่ทฤษฎีเพ้อฝันในตอนนั้น”
“การเก็บเกี่ยวแสง? ฟังดูเหลวไหล” เอเลียสส่ายหน้า “แต่ถ้าหาก ‘เหมืองใต้’ ยังสามารถผลิตผลึกได้จริง และมีการเบิกจ่ายปริมาณมหาศาลเช่นนี้… มันต้องมีใครบางคนกำลังแอบดำเนินการบางอย่างอยู่เบื้องหลัง” เขาหยิบแว่นขยายอีกครั้ง ส่องไปยังส่วนที่ถูกแก้ไขอย่างแนบเนียน “สังเกตการเปลี่ยนแปลงของตัวเลขตรงนี้… ‘ห้าพัน’ ถูกเขียนทับจาก ‘ห้าร้อย’… เป็นการแก้ไขที่แนบเนียนมาก จนเกือบจะมองไม่เห็นหากไม่ตั้งใจสังเกตจริงจัง”
เซเลสเทนเดินเข้ามาในห้องโถงพร้อมกับชุดเครื่องมือช่างเล็ก ๆ ในมือ ใบหน้าของเธอซีดเผือด “เอเลียส, บรอนเวน… ฉันเพิ่งกลับจากการตรวจสอบบันทึกการสร้างเรือนกระจกแก้ว…” เธอพูดตะกุกตะกัก “ข้อมูลสำคัญมัน… มันถูกลบไปหมดเลย! เหมือนกับว่ามีใครบางคนตั้งใจจะซ่อนมันไว้” เธอเงยหน้าขึ้น มองทั้งสองด้วยดวงตาที่ฉายแววตื่นตระหนก “และที่แย่กว่านั้น… ฉันพบจดหมายส่วนตัวของหัวหน้านักวิทยาศาสตร์… คาลีส… เขาเขียนไว้ว่าเรือนกระจกถูกสร้างขึ้นเพื่อ ‘จับภาพ’ อนาคต…”
คำพูดของเซเลสเทนทำให้เอเลียสและบรอนเวนชะงักกึก “จับภาพอนาคต?” เอเลียสทวนคำด้วยความไม่เชื่อ “มันเป็นไปได้อย่างไร?”
“ฉันก็ไม่รู้” เซเลสเทนส่ายหน้า “แต่หลังจากนั้น… ฉันก็ถูกโจมตี… ในสวนแห่งการมองเห็น… พวกเขา… พวกเขาเป็นใครก็ไม่รู้… ใส่ชุดคลุมสีดำ…” เธอพูดด้วยเสียงสั่นเครือ
บรอนเวนก้าวเข้ามาหาเซเลสเทน “เธอปลอดภัยดีนะ?” เธอเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงที่อ่อนลงเล็กน้อย “เราต้องรีบหาทางออกไปจากที่นี่” เธอหันไปมองเอเลียส “ไอ้ใบเสร็จนี่… มันอาจจะเป็นกุญแจสำคัญ”
เอเลียสพยักหน้าเห็นด้วย เขายังคงจ้องมองใบเสร็จที่น่าสงสัยนั้น “ใช่… ห้าพันหน่วยจาก ‘เหมืองใต้’… โดยมีลายเซ็นของคนที่ลาออกไปแล้ว และบันทึกการจ่ายเงินที่ระบุถึง ‘โครงการพิเศษ’…” เขากวาดสายตาไปตามรายการอื่น ๆ อย่างรวดเร็ว “รอเดี๋ยวนะ… ตรงนี้… มีการจ่ายเงินอีกก้อนหนึ่ง… จำนวน ‘สามพันหน่วย’… ระบุว่า ‘สำหรับเรือนกระจกแก้ว’…”
“เรือนกระจกแก้ว?” เซเลสเทนเอ่ย “นั่นมัน… โครงการที่ฉันกำลังตรวจสอบอยู่!”
เอเลียสหยิบแผ่นหนังอีกแผ่นหนึ่งขึ้นมา มันคือบันทึกการจ่ายเงินที่แนบมากับใบเสร็จ “นี่ไง… ‘โครงการพิเศษ: เรือนกระจกแก้ว’… และผู้รับคือ… ‘กลุ่มผู้พิทักษ์ผลึก’?” เขาขมวดคิ้ว “ฉันไม่เคยได้ยินชื่อกลุ่มนี้มาก่อนเลย”
“กลุ่มผู้พิทักษ์ผลึก…” บรอนเวนทวนคำ “มันอาจจะเป็นกลุ่มที่อยู่เบื้องหลังการลบข้อมูลในบันทึกของเธอ เซเลสเทน”
เอเลียสลุกขึ้นยืนทันที “เราต้องตรวจสอบเส้นทางการเงินนี้ให้ละเอียดกว่านี้” เขาพูดด้วยน้ำเสียงเด็ดเดี่ยว “ปริมาณผลึกแก้วที่ผิดปกตินี้… การเบิกจ่ายให้กับกลุ่มที่ไม่เคยมีใครรู้จัก… และการเชื่อมโยงกับเรือนกระจกแก้ว… มันไม่ใช่แค่ความบังเอิญ” เขาหยิบแผ่นหนังอีกหลายแผ่นขึ้นมา “ฉันจะตามรอยทุกการเคลื่อนไหวของเงินนี้”
ทันใดนั้น เสียงฝีเท้าหนัก ๆ ดังขึ้นจากทางเดินด้านนอก “ใครอยู่ตรงนั้น?” เสียงตะโกนดังก้องไปทั่วโถงทางเดิน เป็นเสียงของทหารยามที่มาพร้อมกับอาวุธครบมือ
“แย่แล้ว!” เซเลสเทนอุทาน
เอเลียสรีบเก็บเอกสารที่สำคัญที่สุดใส่กระเป๋า “บรอนเวน, เซเลสเทน… ไปทางนี้!” เขาผายมือไปยังทางออกลับที่ซ่อนอยู่หลังม่านกำมะหยี่หนา “เราต้องออกไปก่อนที่พวกเขาจะมาถึง” เขาเหลือบมองไปยังใบเสร็จที่ถูกแก้ไขอีกครั้ง “ฉันจะหาคำตอบเรื่องนี้ให้ได้… ไม่ว่ามันจะนำไปสู่ที่ใดก็ตาม” เขาออกวิ่งนำไปก่อน โดยมีบรอนเวนและเซเลสเทนวิ่งตามไปติด ๆ เสียงฝีเท้าของทหารยามใกล้เข้ามาทุกขณะ ทำให้บรรยากาศยิ่งตึงเครียด
ขณะที่พวกเขากำลังวิ่งหนีเข้าไปในตรอกแคบ ๆ ด้านหลังของหอจดหมายเหตุ เอเลียสเหลือบมองย้อนกลับไปที่ใบเสร็จในมือ เขาสัมผัสได้ถึงความผิดปกติที่ซ่อนเร้นอยู่ภายใต้ตัวเลขและลายเซ็นเหล่านั้น มันไม่ใช่แค่การทุจริตทางการเงินธรรมดา แต่มันอาจเป็นกุญแจสำคัญในการเปิดเผยความลับบางอย่างที่ยิ่งใหญ่กว่านั้น… ความลับที่อาจสั่นคลอนรากฐานของ Castellane ทั้งหมด “โครงการพิเศษ: เรือนกระจกแก้ว…” เขาพึมพำกับตัวเอง “มันหมายถึงอะไรกันแน่?”
ในบันทึกเก่าแก่ที่ถูกเก็บซ่อนไว้ในส่วนลึกที่สุดของหอจดหมายเหตุ บทหนึ่งได้กล่าวถึง ‘คำทำนายถึงราชินีผู้จะมาจุติเพื่อนำความสมดุลมาสู่โลก’ นิมิตนี้ยังคงเป็นปริศนา แต่ในขณะที่เอเลียสกำลังขุดคุ้ยเส้นทางการเงินที่น่าสงสัยนี้ เขากำลังก้าวเข้าใกล้ความจริงที่เชื่อมโยงไปถึงบุคคลในอนาคต ซึ่งอาจเป็นผู้ที่จะนำความสมดุลนั้นมาสู่โลกที่กำลังสั่นคลอน… หรืออาจจะยิ่งทำให้มันวุ่นวายกว่าเดิม
“เราต้องไปให้ถึง ‘สวนแห่งการมองเห็น’ ให้เร็วที่สุด” บรอนเวนพูดขณะที่พวกเขาวิ่งฝ่าความมืด “บางทีที่นั่น… เราอาจจะได้คำตอบ”
แต่เมื่อพวกเขาหันกลับไปมอง ทหารยามคนหนึ่งกำลังยืนตระหง่านอยู่ตรงทางเข้าตรอก ใบหน้าของเขาถูกปกปิดด้วยหมวกเกราะ และในมือของเขาถือดาบที่สะท้อนแสงจันทร์อย่างน่ากลัว
“พวกแกหนีไม่พ้นหรอก” เขาประกาศเสียงดัง “คำสั่งคือจับเป็นทุกคน”
เอเลียสกำหมัดแน่น “เราไม่มีเวลามาเล่นเกมจับผิดตัวแล้ว” เขาหันไปมองบรอนเวน “เตรียมตัว!”
--- เอเลียสค้นพบใบเสร็จที่ถูกปลอมแปลง แสดงถึงการซื้อผลึกแก้วจำนวนมากอย่างผิดปกติจากแหล่งที่ไม่น่าเชื่อถือ ซึ่งเชื่อมโยงกับ 'โครงการพิเศษ: เรือนกระจกแก้ว' และกลุ่มลึกลับ 'ผู้พิทักษ์ผลึก' ขณะที่พวกเขากำลังพยายามหลบหนี ก็ถูกทหารยามขวางทาง