ตอนที่ 145 — นายหัวเดชาเตรียมบุกคลองคำสาป
เสียงคลื่นกระทบกาบเรือดังเป็นจังหวะสม่ำเสมอ นายหัวเดชาเอนหลังพิงพนักเก้าอี้ไม้สักที่แกะสลักเป็นรูปพญานาค ดวงตาของเขาทอดยาวไปยังผืนน้ำสีครามเข้มที่ทอดไกลสุดสายตา เบื้องหน้าคือคลองคำสาป คลองที่ขึ้นชื่อเรื่องความลึกลับและพลังอำนาจที่ไม่อาจหยั่งถึง เขาเคยได้ยินเรื่องเล่าขานมากมายเกี่ยวกับคลองนี้ บางว่ากันว่ามันเป็นที่สิงสถิตของวิญญาณบรรพกาล บางก็ว่ามันคือทางเชื่อมสู่โลกอีกใบ แต่สำหรับเขา คลองนี้คือเป้าหมาย คือหนทางสู่การผูกขาดเส้นทางสายน้ำทั้งหมดในสามเหลี่ยมปากแม่น้ำแห่งนี้
“ท่านนายหัว” เสียงของจันทร์ทรา คนสนิทดังขึ้นจากด้านหลัง ทำให้นายหัวเดชาละสายตาจากผืนน้ำ “การเตรียมการเสร็จสิ้นแล้ว กองเรือพร้อมที่จะเคลื่อนพลเมื่อท่านมีบัญชา”
นายหัวเดชาพยักหน้าช้าๆ “ดีมาก” เขาลุกขึ้นยืน ก้าวไปที่ขอบเรือ ยืนมองคลองคำสาปอย่างพิจารณา “เจ้าแน่ใจหรือว่าข้อมูลที่ได้มานั้นถูกต้อง? พลังที่ว่านี้มันมีอยู่จริง หรือเป็นเพียงแค่เรื่องเล่าของพวกชาวบ้านริมน้ำ?”
จันทร์ทราถอยหลังเล็กน้อย “ตามที่พ่อค้าจากแดนไกลให้ข้อมูลมา พวกเขายืนยันว่ามีพลังงานบางอย่างซ่อนเร้นอยู่ภายในคลองแห่งนี้ และมันสามารถถูกปลุกขึ้นมาได้ด้วยกลไกบางอย่างที่พวกเรายังไม่เข้าใจ”
“กลไกบางอย่าง…” นายหัวเดชาพึมพำกับตัวเอง “พวกพ่อค้าพวกนั้นมันก็รู้ดีอยู่แล้ว ว่าเราต้องการอะไร พวกมันคงหวังจะขายข้อมูลให้พวกเราในราคาที่สูงลิ่ว” เขาหันกลับมามองจันทร์ทรา “แต่ถึงอย่างนั้น เราก็ต้องเตรียมพร้อมรับมือ มันไม่ควรมีอะไรที่อยู่เหนือการควบคุมของข้า”
ความคิดของเขาเริ่มวกวนไปถึงเรื่องราวที่เคยได้ยินเกี่ยวกับ “คำทำนายแห่งดวงดาว” ที่ว่าด้วยราชินีที่จะจุติลงมาเพื่อรวมโลกเป็นหนึ่ง เล่าขานกันในหมู่พวกหมอผีริมน้ำ พวกหมอผีพวกนั้นชอบพูดเรื่องเพ้อเจ้อ แต่บางครั้งคำพูดเพ้อเจ้อเหล่านั้นก็มีส่วนที่ทำให้เขารู้สึกไม่สบายใจ เขาปัดความคิดนั้นทิ้งไปอย่างรวดเร็ว “สิ่งเหล่านี้เป็นเพียงเรื่องไร้สาระ” เขากล่าวอย่างหนักแน่น
“แต่ท่านนายหัว” จันทร์ทราเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงลังเล “พวกพ่อค้าต่างถิ่นที่มาบอกข้อมูลพวกนี้ พวกเขาไม่ได้เข้ามาแถวนี้เพียงลำพัง มีเรือสินค้าจำนวนมากที่เข้ามาพร้อมกัน และบางลำก็ดูไม่เหมือนเรือค้าขายธรรมดา”
นายหัวเดชาขมวดคิ้ว “ไม่เหมือนเรือค้าขายธรรมดา? หมายความว่าอย่างไร?”
“พวกมันมีโครงสร้างที่ใหญ่กว่าปกติ และมีบางส่วนที่ดูเหมือนถูกออกแบบมาเพื่อการสู้รบโดยเฉพาะ” จันทร์ทราอธิบาย “และที่สำคัญ พวกมันดูเหมือนจะกำลังทำงานบางอย่างที่เกี่ยวข้องกับคลองคำสาปนี้อยู่”
นายหัวเดชาเดินกลับไปนั่งที่เก้าอี้ไม้สักของเขา มือข้างหนึ่งยกขึ้นนวดขมับ การปรากฏตัวของกองเรือปริศนาที่อาจเข้ามาแทรกแซงแผนการของเขา ทำให้เขารู้สึกถึงแรงกดดันอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน คลองคำสาปที่เขาหมายมั่นจะยึดครอง อาจไม่ใช่แค่เป้าหมายที่ต้องเอาชนะ แต่เป็นสนามรบที่อาจมีคู่ต่อสู้ที่ไม่คาดคิด
“แล้วพวกพ่อค้าพวกนั้นล่ะ? พวกมันบอกอะไรเกี่ยวกับกลไกนั้นบ้าง?” นายหัวเดชาถาม เสียงของเขาเริ่มเย็นชาลง
“พวกมันบอกว่า พลังงานในคลองแห่งนี้เกิดจากการไหลเวียนของน้ำใต้ดินที่ถูกควบคุมด้วยโครงสร้างบางอย่างที่อยู่ใต้ผิวน้ำ และพลังงานนั้นจะถูกปลดปล่อยออกมาอย่างมหาศาลเมื่อมีสิ่งใดไปรบกวนมัน” จันทร์ทรารายงาน “พวกมันยังบอกด้วยว่า มีตำราโบราณที่กล่าวถึงวิธีการควบคุมพลังนี้ แต่ตำราเล่มนั้นได้สูญหายไปนานแล้ว”
“สูญหายไปแล้ว?” นายหัวเดชาหัวเราะเบาๆ “ไม่มีสิ่งใดสูญหายไปอย่างถาวรหรอกจันทร์ทรา เพียงแต่มันยังไม่ถูกค้นพบเท่านั้น” ความคิดหนึ่งผุดขึ้นมาในหัวของเขา “พวกพ่อค้าพวกนั้น… พวกมันมีความเกี่ยวข้องกับตำราเล่มนั้นด้วยใช่ไหม?”
จันทร์ทราลังเลเล็กน้อย ก่อนจะพยักหน้า “ดูเหมือนว่า… พวกมันจะรู้ที่อยู่ของตำราเล่มนั้น แต่พวกมันไม่ยอมเปิดเผย”
“อืม…” นายหัวเดชาเอนหลังพิงพนักเก้าอี้ ดวงตาของเขากลับไปจับจ้องที่คลองคำสาปอีกครั้ง “ถ้าอย่างนั้น เราก็ต้องทำให้พวกมันเปิดเผยออกมา” เขาเงียบไปครู่หนึ่ง “พวกเรามีเครื่องมืออะไรบ้างที่สามารถใช้เจาะเข้าไปใต้ผิวน้ำได้? อะไรก็ได้ที่ทรงพลังพอจะสั่นสะเทือนโครงสร้างใต้ทะเลได้”
“เรามีปืนใหญ่ประจำเรือ ท่านนายหัว” จันทร์ทราตอบ “แต่… มันอาจไม่เพียงพอที่จะทำลายโครงสร้างที่ว่าได้”
“ปืนใหญ่ธรรมดาๆ น่ะหรือ? ไม่พอแน่” นายหัวเดชาบ่นพึมพำ “ข้าต้องการอะไรที่พิเศษกว่านั้น” เขาหยุดคิด “จันทร์ทรา กลับไปที่คลังอาวุธของเจ้า มีอาวุธพิเศษที่สั่งสมมานานแล้วหรือไม่? อาวุธที่สามารถส่งแรงสั่นสะเทือนรุนแรงลงไปใต้ผิวน้ำได้?”
จันทร์ทราเงยหน้าขึ้นมองนายหัวเดชา ดวงตาของเขามีประกายบางอย่าง “มีอยู่ครับท่านนายหัว อาวุธพิเศษที่เก็บไว้สำหรับสถานการณ์คับขันที่สุด”
“ดีมาก” นายหัวเดชายิ้มอย่างเย็นชา “เตรียมอาวุธเหล่านั้นให้พร้อม ข้าจะบุกคลองคำสาปให้จงได้ และถ้าหากมีใครคิดจะขวางทางข้า… พวกมันจะต้องเสียใจที่เกิดมา” เขาก้าวเดินไปยังห้องทำงานของเขา ทิ้งให้จันทร์ทรามีสีหน้าเคร่งเครียด
“รับบัญชาครับท่านนายหัว” จันทร์ทราโค้งคำนับ แล้วรีบวิ่งออกไปจากห้อง
นายหัวเดชาเดินเข้ามาในห้องทำงาน กลิ่นอายของไม้หอมและหมึกแห้งลอยมาปะทะจมูก เขาเดินตรงไปยังโต๊ะทำงาน ที่นั่นมีแผนที่ของสามเหลี่ยมปากแม่น้ำวางอยู่ เขากางแผนที่ออก จุดสีแดงขนาดใหญ่ถูกปักไว้ที่ตำแหน่งของคลองคำสาป “คลองคำสาป… ข้าจะทำให้มันกลายเป็นของข้า” เขาพึมพำ เสียงของเขาดังชัดเจนท่ามกลางความเงียบของห้อง
เขาหยิบเอาบันทึกโบราณเล่มหนึ่งออกมาจากลิ้นชัก มันเป็นบันทึกที่เขาได้มาจากพ่อค้าต่างถิ่นคนหนึ่ง เขาเปิดอ่านอย่างรวดเร็ว ในนั้นมีภาพวาดกลไกบางอย่างที่ดูซับซ้อน และมีข้อความที่เขียนด้วยภาษาโบราณที่เขาไม่เข้าใจทั้งหมด แต่ภาพวาดก็เพียงพอที่จะทำให้เขารู้สึกถึงพลังอันยิ่งใหญ่ที่ซ่อนเร้นอยู่ภายในคลองแห่งนี้
“พลังงานที่ซ่อนเร้น… กลไกที่ซับซ้อน…” นายหัวเดชาพึมพำ “ข้าจะควบคุมมันให้ได้” เขาปิดบันทึกลง แล้วมองออกไปนอกหน้าต่างที่มองเห็นคลองคำสาปอีกครั้ง “ริน… เจ้าคงไม่รู้ตัวสินะ ว่าเจ้ากำลังจะเผชิญหน้ากับอำนาจที่แท้จริง”
นายหัวเดชากลับมานั่งที่โต๊ะทำงานอีกครั้ง จันทร์ทราเดินเข้ามา “ท่านนายหัว อาวุธพิเศษพร้อมแล้วครับ”
นายหัวเดชายิ้ม “ดีมาก” เขาลุกขึ้นยืน “ไปกันเถอะ เราจะไปบุกคลองคำสาปกัน”
เขาเดินนำจันทร์ทราออกจากห้องทำงาน ตรงไปยังท่าเรือ ที่นั่น กองเรือรบขนาดมหึมาจอดเรียงราย พร้อมที่จะออกเดินทาง “เตรียมพร้อม! เราจะบุกคลองคำสาป!” เสียงของนายหัวเดชาดังกึกก้องไปทั่วทั้งกองเรือ ลูกเรือทุกคนต่างตอบรับด้วยความฮึกเหิม
นายหัวเดชาเดินขึ้นไปบนเรือธงของเขา ยืนอยู่ที่หัวเรือ สายตาของเขาทอดยาวไปยังคลองคำสาปที่อยู่เบื้องหน้า “ข้าจะยึดครองคลองคำสาปให้ได้!” เขากล่าวด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความมุ่งมั่น
แสงอาทิตย์เริ่มคล้อยต่ำ ท้องฟ้าเปลี่ยนเป็นสีส้มอมแดง เรือรบของนายหัวเดชาเริ่มเคลื่อนตัวออกจากท่า มุ่งหน้าไปยังคลองคำสาปอย่างไม่ลังเล…
--- นายหัวเดชาเตรียมพร้อมสำหรับแผนการบุกยึดคลองคำสาป โดยได้รับข้อมูลเกี่ยวกับพลังงานลึกลับที่ซ่อนเร้นอยู่ภายในคลองจากกลุ่มพ่อค้าต่างถิ่น เขาจึงสั่งให้เตรียมอาวุธพิเศษเพื่อใช้ในการโจมตีครั้งนี้