ตอนที่ 92 — การพุ่งชนของเรือใบเงา
“ริน เตรียมคันบังคับให้พร้อม ลมมรสุมกำลังเปลี่ยนทิศในอีกสามนาที” คามินตะโกนแข่งกับเสียงเครื่องยนต์ไอน้ำที่กำลังคำรามอยู่ใต้ท้องเรือต้นแบบของเขา
เรือไม้โอ๊กเสริมเหล็กที่เขาใช้เวลาขัดและประกอบมาหลายเดือนไม่ได้มีไว้เพื่อการค้า แต่มันคืออาวุธที่ซ่อนตัวอยู่ภายใต้ผิวน้ำสีขุ่นของเดลต้า สายตาของเขาจับจ้องไปยังโครงสร้างเหล็กมหึมาที่กำลังเคลื่อนตัวขวางลำคลองคำสาป มันคือเครื่องจักรตักดินกึ่งเรือขุดของกลุ่มทุนนายหัวเดชาที่ดูเหมือนป้อมปราการลอยน้ำมากกว่าจะเป็นอุปกรณ์ก่อสร้าง
“พวกมันกำลังจะปักเสาเข็มต้นแรกแล้ว คามิน!” รินตะโกนตอบกลับมา เธอเกาะขอบเรือไว้แน่น ผมสีเข้มปลิวไสวตามแรงลมมรสุมที่เริ่มกรรโชก “ถ้าไอ้เครื่องจักรนั่นทำงานสำเร็จ คลองนี้จะกลายเป็นทางตันของพวกเราทันที!”
“ฉันรู้” คามินตอบพลางกระชับคันบังคับไม้ที่เขาออกแบบมาเป็นพิเศษ “แต่ดูนั่นสิ รอยต่อตรงข้อต่อไฮดรอลิกของพวกมัน... มันใหญ่เกินไปจนโครงสร้างรับแรงสั่นสะเทือนไม่ได้”
คามินมองผ่านกล้องส่องทางไกล เห็นแรงงานกลุ่มทุนกำลังวุ่นวายอยู่บนแท่นเหล็กขนาดใหญ่ เครื่องจักรนั้นมีแขนกลยาวเหยียดที่ทำจากเหล็กกล้าหนาทึบ มันดูแข็งแกร่งและมั่นคงเกินกว่าที่เรือไม้ลำไหนจะพุ่งชนได้โดยไม่แตกเป็นเสี่ยงๆ เขาต้องหาจุดอ่อนให้เจอ
“คามิน! พวกมันเห็นเราแล้ว!” รินร้องเตือนเมื่อไฟสปอตไลท์จากเรือตรวจการณ์ของกลุ่มทุนสาดส่องเข้ามาทางด้านหลัง
“ยัง! เรายังไม่เปิดเผยตัว!” คามินกดปุ่มกลไกที่แผงควบคุมใต้โต๊ะไม้ “เริ่มระบบพรางตัวด้วยละอองน้ำ!”
เสียงฟู่ดังขึ้นจากใต้ท้องเรือ เครื่องจักรที่คามินออกแบบไม่ได้ใช้เพียงแค่ไม้ แต่มันมีการติดตั้งระบบปล่อยไอน้ำความดันสูงรอบตัวเรือ เมื่อไอน้ำผสมกับละอองน้ำในอากาศและแรงลมมรสุม มันสร้างม่านสีขาวขุ่นที่ทำให้เรือต้นแบบหายไปจากสายตาของพวกนายหัวเดชาในทันที
“ริน หมอบลง!” คามินสั่งเมื่อเขาหักเลี้ยวเรือเข้าหาแนวปะการังเทียมที่เขาคำนวณไว้
เรือพุ่งทะยานผ่านม่านหมอกสีขาว คามินควบคุมเรือให้แล่นไปตามกระแสน้ำวนที่ไหลเชี่ยวใต้คลองคำสาป เขาไม่ได้พุ่งชนตรงๆ แบบคนโง่ แต่เขาใช้แรงส่งจากกระแสน้ำมรสุมที่กำลังเปลี่ยนทิศมาเป็นแรงขับเคลื่อนเสริม
“เป้าหมายคือข้อต่อตัวที่สามทางด้านซ้าย!” คามินชี้ไปที่จุดเชื่อมต่อระหว่างตัวเรือขุดกับฐานรากเหล็ก “ถ้าเราทำลายจุดนั้น แรงดันน้ำจะทำให้โครงสร้างทั้งหมดเสียสมดุล”
“แล้วถ้าเราพลาดล่ะ?” รินถาม เสียงของเธอไม่ได้สั่นเครือ แต่มันเต็มไปด้วยความตึงเครียด
“เราจะไม่พลาด เพราะฉันคำนวณแรงปะทะไว้หมดแล้ว” คามินตอบ แม้ในใจจะเต้นรัวจนแทบหลุดออกมาจากอก เขาหยิบจดหมายบันทึกเก่าๆ ของเถาว์ที่พกติดตัวมาด้วยขึ้นมาดูแวบหนึ่ง ความนิ่งสงบในตัวอักษรของเถาว์ช่วยให้มือของเขามั่นคงขึ้น
เรือต้นแบบพุ่งออกจากม่านหมอกไอน้ำอย่างฉับพลัน ราวกับปีศาจสีดำที่ผุดขึ้นมาจากก้นบึ้งของคลอง เสียงโลหะปะทะโลหะดังสนั่นหวั่นไหวไปทั่วบริเวณ
“ตอนนี้แหละ! ยิงกระสุนแรงดันสูง!” คามินกดคันโยกส่งแรงอัดอากาศเข้าสู่หัวเรือที่เสริมด้วยปลายเหล็กแหลม
ปัง!
แรงกระแทกทำให้คามินเกือบกระเด็นออกจากที่นั่ง แต่เขากลับยึดคันบังคับไว้แน่น เรือต้นแบบพุ่งเข้าใส่ข้อต่อไฮดรอลิกของเครื่องจักรยักษ์อย่างแม่นยำ เสียงเหล็กฉีกขาดดังสนั่นราวกับฟ้าผ่า น้ำมันเครื่องสีดำพุ่งกระฉูดออกมาเหมือนเลือดของยักษ์
“โดนแล้ว!” รินตะโกนด้วยความดีใจ
แต่กลุ่มทุนไม่ยอมให้มันง่ายขนาดนั้น เครื่องจักรอีกเครื่องเริ่มหมุนป้อมปืนกลไกพ่นน้ำแรงดันสูงเข้าใส่เรือของพวกเขา คามินต้องบังคับเรือเอี้ยวหลบอย่างรวดเร็ว เสียงน้ำกระทบตัวเรือดัง ตับๆๆ ราวกับเสียงปืนกล
“พวกมันกำลังจะล้อมเรา!” รินตะโกนบอกขณะที่เธอกำลังจัดการกับเชือกที่เริ่มพันกันมั่วซั่วจากแรงสั่นสะเทือน
“ยังไม่จบ! คามิน... อีกนิดเดียว!” เขาบอกตัวเอง เขาเล็งไปที่เครื่องจักรเครื่องที่สองที่กำลังพยายามจะขยับเข้ามาใกล้ เขาใช้ความรู้เรื่องกลไกไม้และแรงดันน้ำที่ศึกษามาอย่างหนัก ปรับองศาใบพัดใต้เรือเพื่อสร้างแรงยกชั่วขณะ
เรือต้นแบบพุ่งวนเป็นวงกลมข้ามผ่านกระแสน้ำวน ก่อนจะดิ่งลงเข้าหาฐานรากของเครื่องจักรเครื่องที่สอง คามินอาศัยจังหวะที่ลมมรสุมพัดแรงที่สุด ดันคันบังคับจนสุดแรง
โครม!
เครื่องจักรขุดดินขนาดมหึมาเสียหลักเอียงวูบ แขนกลเหล็กกระแทกเข้ากับขอบคลองจนดินถล่มลงมาปิดกั้นทางน้ำ เครื่องยนต์ของมันระเบิดออกส่งเสียงดังสนั่นและควันดำโขมงไปทั่วฟ้า
คามินหอบหายใจแรง เขาเห็นภาพตรงหน้าผ่านม่านควัน เครื่องจักรของกลุ่มทุนสองเครื่องพังยับเยินและกำลังจมลงสู่ก้นคลองทีละน้อย
“เห็นไหมริน...” คามินพูดพลางปาดเหงื่อที่หน้าผาก “นวัตกรรมของเรา... มันไม่ได้มีไว้แค่เพื่อการค้า แต่มันมีไว้เพื่อปกป้องสิ่งที่เรามี”
รินมองไปที่ซากเครื่องจักรเหล่านั้นแล้วหันมามองคามินด้วยสายตาที่เปลี่ยนไป “นายทำได้จริงๆ ด้วย คามิน แต่นี่แค่เริ่มต้นเท่านั้น พวกมันต้องส่งพวกที่เก่งกว่านี้มาแน่”
คามินไม่ได้ตอบอะไร เขาเพียงแต่มองไปที่เส้นขอบฟ้าที่มืดมิด แต่ในมือเขายังคงกำคันบังคับไม้ไว้แน่น ราวกับจะบอกว่าไม่ว่าอะไรจะมา เขาก็พร้อมจะเผชิญหน้ากับมันด้วยสิ่งที่เขาสร้างขึ้นมาเอง
--- คามินใช้เรือต้นแบบที่ติดตั้งระบบพรางตัวและอาวุธแรงดันน้ำ พุ่งเข้าโจมตีและทำลายเครื่องจักรขุดดินขนาดใหญ่ของกลุ่มทุนนายหัวเดชาจนพังพินาศ เพื่อพิสูจน์ประสิทธิภาพของนวัตกรรมและปกป้องคลองคำสาป