ตอนที่ 155 — เสียงเพรียกจากแกนกลางที่หลับใหล
ลมหนาวที่เริ่มก่อตัวในเดือนฮาร์ธเวนพัดพาเอาความเย็นยะเยือกมาปะทะใบหน้าของ Anwen เธอยืนอยู่ท่ามกลางซากปรักหักพังของเมืองหลวงเก่า ผืนดินที่เคยเป็นศูนย์กลางแห่งอำนาจ บัดนี้กลายเป็นป่าคอนกรีตและโลหะชีวภาพที่บิดเบี้ยว เถาวัลย์โลหะสีดำสนิทเลื้อยพันไปทั่วโครงสร้างที่ผุพัง ส่งเสียงหึ่งๆ เบาๆ ราวกับลมหายใจของสิ่งมีชีวิตที่กำลังหลับใหล
แขนข้างซ้ายของเธอที่บัดนี้ถูกแทนที่ด้วยโลหะโบราณสีเข้มส่องประกายภายใต้แสงสลัวของท้องฟ้าที่ปกคลุมไปด้วยเมฆหมอกหนาทึบ มันรู้สึกเย็นเฉียบและเชื่อมต่อกับบางสิ่งบางอย่างที่อยู่เบื้องล่าง ลึกลงไปใต้ผืนดินที่เต็มไปด้วยเศษซากของอารยธรรมที่ล่มสลาย เธอสัมผัสได้ถึงแรงสั่นสะเทือนที่แผ่วเบา แต่สม่ำเสมอ ราวกับเสียงเต้นของหัวใจอันมหึมาที่กำลังจะตื่นขึ้น
“นี่คือ ‘จุดรวมจิต’ งั้นหรือ?”Fin เอ่ยถาม เสียงของเขาแหบแห้งและเต็มไปด้วยความกังวล เขาเกาะกุมวัตถุปริศนาที่เรืองแสงไว้ในมือแน่น มันคือสิ่งเดียวที่ยังคงให้แสงสว่างและความอบอุ่นในโลกที่เต็มไปด้วยความมืดมิดและความเย็นชา
Anwen ไม่ได้ตอบในทันที สายตาของเธอกวาดมองไปทั่วบริเวณ สภาพแวดล้อมที่บิดเบี้ยวนี้สะท้อนภาพบางอย่างที่เธอเคยเห็นในเศษเสี้ยวความทรงจำ มันคือภาพของโลกที่ถูกจัดระเบียบอย่างสมบูรณ์แบบ โลกที่ไร้ซึ่งความโกลาหล ไร้ซึ่งชีวิตที่แปรปรวน แต่ก็ไร้ซึ่งความรู้สึก ไร้ซึ่งความหมาย
“มันไม่ใช่สถานที่, Fin” Anwen ตอบในที่สุด เสียงของเธอราบเรียบ แต่แฝงไปด้วยความหนักแน่น “มันคือ... การเชื่อมต่อ”
เธอเงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้า สัมผัสได้ถึงสายตาของ 'ผู้เฝ้ามอง' ที่กำลังจับจ้องมายังเธออยู่ตลอดเวลา สัมผัสได้ถึงเจตนาที่ต้องการจะ “แก้ไข” และ “จัดระเบียบ” ทุกสรรพสิ่งให้กลับคืนสู่ระเบียบอันสมบูรณ์แบบของมัน
“เรามาถึงที่นี่เพื่อค้นหาความจริง” Anwen กล่าวต่อ “ความจริงเกี่ยวกับ ‘ผู้เฝ้ามอง’ และหนทางที่จะหยุดยั้งระเบียบอันเย็นชาของพวกมัน”
ขณะที่เธอพูด ร่างเงาของ 'ผู้เก็บเกี่ยว' ก็ปรากฏตัวขึ้นที่ขอบของซากปรักหักพัง มันยืนนิ่งสงบ แต่แผ่รังสีแห่งความอันตรายออกมาอย่างชัดเจน อาวุธโลหะที่แหลมคมสะท้อนแสงสลัว บ่งบอกถึงภารกิจที่มันได้รับมอบหมาย: ทำลายทุกสิ่งที่เป็นตัวแทนของความโกลาหล
“ดูเหมือนว่า ‘ระเบียบ’ จะไม่ยอมให้เราสำรวจ ‘ความโกลาหล’ ของมันได้นานนัก” Granny Nessa พึมพำ เธอจัดผ้ากันเปื้อนที่ขาดวิ่นของเธอให้เข้าที่ พร้อมกับหยิบมีดเล่มเล็กออกมาจากซอกแขนเสื้อ
Rhys ยืนอยู่ข้างๆ Anwen ดวงตาของเขากวาดมองไปรอบๆ อย่างระแวดระวัง เขาพร้อมที่จะปกป้องทุกคนด้วยกำลังที่เขามี แม้ว่าเขาจะเริ่มรู้สึกได้ว่าร่างกายของตนเองก็กำลังถูกเปลี่ยนแปลงไปทีละน้อยเช่นกัน
“เราต้องหาทางไปต่อ” Anwen กล่าว “วัตถุนี้…” เธอผายมือไปทาง Fin ที่ถือวัตถุปริศนาอยู่ “มันคือจุดเริ่มต้น”
ทันใดนั้น พื้นดินใต้เท้าของพวกเขาก็เริ่มสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง เสียงหึ่งๆ จากเถาวัลย์โลหะดังขึ้นจนกลายเป็นเสียงคำรามที่น่าสะพรึงกลัว แสงสีฟ้าสว่างวาบขึ้นมาจากใจกลางของซากปรักหักพัง เผยให้เห็นรอยแยกขนาดใหญ่ที่กำลังเปิดออก เผยให้เห็นความว่างเปล่าสีดำสนิทที่อยู่เบื้องล่าง
“นั่นมันอะไรกัน?” Rhys อุทาน
Anwen สัมผัสได้ถึงแรงดึงดูดมหาศาลจากรอยแยกนั้น มันไม่ใช่แรงดึงดูดทางกายภาพ แต่เป็นแรงดึงดูดทางจิตวิญญาณ ราวกับว่าบางสิ่งบางอย่างกำลังเพรียกหาเธออยู่ ลึกลงไปในนั้น อาจเป็นคำตอบที่เธอตามหา หรืออาจเป็นกับดักที่รอคอยเธออยู่
“ดูเหมือนว่า ‘จุดรวมจิต’ จะไม่ได้มีแค่ที่นี่” Anwen กล่าว ดวงตาของเธอจับจ้องไปยังรอยแยกอันน่าสะพรึงกลัว “มันคือสิ่งที่เชื่อมโยงทุกสิ่งเข้าด้วยกัน... ทั้งชีวิต, ความตาย, ระเบียบ, และความโกลาหล”
'ผู้เก็บเกี่ยว' เริ่มเคลื่อนที่เข้ามาใกล้ขึ้น อาวุธของมันพร้อมจะฟาดฟัน Anwen รู้ดีว่าพวกเขาไม่มีเวลามากนัก การตัดสินใจครั้งต่อไปของเธอ จะกำหนดชะตากรรมของโลกใบนี้ และของทุกคนที่ยังคงยืนอยู่เคียงข้างเธอ
“เราต้องลงไป” Anwen ตัดสินใจ “ที่นั่นคือคำตอบ”
เธอไม่รอคำตอบจากใคร เธอพุ่งตรงไปยังรอยแยกนั้น ร่างกายครึ่งโลหะของเธอแข็งแกร่งพอที่จะทนทานต่อแรงบีบอัดได้ในระดับหนึ่ง Fin, Granny Nessa, และ Rhys ต่างมองหน้ากันอย่างกังวล ก่อนจะตัดสินใจวิ่งตาม Anwen เข้าไปในความมืดมิดที่กำลังจะกลืนกินพวกเขา ในขณะที่ 'ผู้เก็บเกี่ยว' ยืนมองการกระทำอันบ้าบิ่นนั้นด้วยความเงียบงัน ราวกับกำลังรอคอยผลลัพธ์สุดท้ายของการแสดงอันน่าสมเพชนี้
เมื่อ Anwen ก้าวเข้าสู่รอยแยก ความรู้สึกของการถูกดึงกระชากก็เกิดขึ้นทั่วร่าง โลหะโบราณบนแขนซ้ายของเธอเริ่มสั่นสะท้าน ตอบสนองต่อพลังงานอันมหาศาลที่กำลังไหลเวียนอยู่เบื้องล่าง เสียงกระซิบแผ่วเบาดังขึ้นในหัวของเธอ มันไม่ใช่เสียงของ 'ผู้เฝ้ามอง' หรือ 'ผู้เก็บเกี่ยว' แต่มันคือเสียงที่เก่าแก่กว่า ลึกซึ้งกว่า ราวกับเสียงเรียกจากแกนกลางของโลกที่หลับใหลมานานแสนนาน
“ยินดีต้อนรับ, ผู้ถักทอ” เสียงนั้นกล่าว “ถึงเวลาแล้วที่เจ้าจะได้เข้าใจแก่นแท้ของความโกลาหล”
ภาพเบื้องหน้าของ Anwen เริ่มบิดเบี้ยว ภาพของเมืองหลวงที่เคยรุ่งเรือง พลิกผันกลายเป็นโครงสร้างที่ซับซ้อนของเครื่องจักรโบราณที่กำลังตื่นขึ้น แสงสีฟ้าสว่างจ้าส่องกระทบใบหน้าของเธอ ทำให้เห็นความมุ่งมั่นที่ฉายชัดอยู่ในดวงตา
เธอกำลังจะเข้าถึง 'จุดรวมจิต' อย่างแท้จริง แต่สถานที่นั้นกลับไม่ใช่สถานที่ แต่เป็นจิตสำนึกที่เชื่อมโยงกับพลังงานจากแกนกลางของโลก ซึ่งกำลังจะเปิดเผยความจริงอันน่าสะพรึงกลัวเกี่ยวกับต้นกำเนิดของ 'ผู้เฝ้ามอง' และบทบาทที่แท้จริงของ Anwen ในฐานะ 'ผู้ถักทอความโกลาหล' โดยมี 'ผู้เก็บเกี่ยว' ที่ยังคงเฝ้ามองอยู่ห่างๆ พร้อมที่จะเข้ามาจัดการกับผลลัพธ์ที่ตามมา
โลกกำลังจะเปลี่ยนไปอีกครั้ง และ Anwen คือศูนย์กลางของการเปลี่ยนแปลงนั้น
--- Anwen และผู้รอดชีวิตเดินทางมาถึงซากเมืองหลวงเพื่อค้นหา 'จุดรวมจิต' ซึ่งปรากฏเป็นรอยแยกมิติที่เชื่อมโยงกับแกนกลางโลก Anwen ตัดสินใจดิ่งลงไปเพื่อค้นหาคำตอบ โดยมี 'ผู้เก็บเกี่ยว' เฝ้ามองดูอยู่ห่างๆ ท่ามกลางการตื่นขึ้นของพลังงานลึกลับจากใต้พิภพ