ตอนที่ 157 — เงาสะท้อนในผลึกดำ
เอเลียสยืนอยู่กลางโถงต้อนรับของสำนักอาลักษณ์ แสงแดดอ่อนยามบ่ายลอดผ่านหน้าต่างกระจกสีสูง แสงนั้นสาดส่องลงบนพื้นหินขัดที่เงาวับ เผยให้เห็นฝุ่นผงที่ลอยละล่องอยู่ในอากาศ เขาถอนหายใจเบาๆ พลางจัดแขนเสื้อให้เข้าที่ ความเงียบสงบของสถานที่แห่งนี้มักจะทำให้เขารู้สึกสบายใจ แต่ในวันนี้ กลับมีบางอย่างที่ผิดปกติไป
“ท่านยังคงยืนอยู่ที่นี่หรือ ท่านอาลักษณ์เอเลียส?” เสียงใสของเซเลสเทนดังขึ้นจากทางด้านหลัง เธอเดินเข้ามาพร้อมกับแผ่นบันทึกที่เต็มไปด้วยสัญลักษณ์แปลกตา “ท่านไม่ได้ไปพบกับหัวหน้าอาลักษณ์หรือ?”
“ข้ายังไม่พร้อม” เอเลียสตอบ พลางหันไปมองเธอ “ข้าต้องการข้อมูลบางอย่างก่อน” เขาชะงักเล็กน้อย “เกี่ยวกับอาลักษณ์ที่เคยประจำการใกล้กับเรือนกระจกแก้ว… คนที่เสียชีวิตไปเมื่อหลายปีก่อน”
เซเลสเทนเลิกคิ้ว “ท่านหมายถึงอาลักษณ์คาลิบ (Caleb) หรือ? ข้าไม่ค่อยคุ้นเคยกับงานของท่านเขาเท่าไหร่ ข้อมูลเกี่ยวกับเขาถูกจำกัดการเข้าถึงเป็นพิเศษ แม้แต่ข้าเองก็ยังไม่เคยได้อ่านบันทึกการทำงานโดยตรง” เธอก้มหน้าลงมองแผ่นบันทึก “ท่านแน่ใจหรือว่าท่านต้องการจะขุดคุ้ยเรื่องนี้? หัวหน้าอาลักษณ์เน้นย้ำเสมอว่าข้อมูลบางอย่างเป็นความลับที่ต้องเก็บงำไว้”
“ข้าไม่เชื่อว่าข้อมูลเกี่ยวกับการตายของอาลักษณ์ที่ทำงานใกล้ชิดกับแหล่งพลังงานสำคัญของสำนักจะเป็นเรื่องธรรมดา” เอเลียสกล่าว “โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อมันเกิดขึ้นหลังจากที่เขาทำการค้นพบที่สำคัญเกี่ยวกับพลังงานแสง” เขาเดินนำเซเลสเทนไปยังมุมหนึ่งของโถง ที่นั่นมีรูปปั้นของอาลักษณ์ผู้ก่อตั้งสำนักตั้งตระหง่านอยู่ “ตามที่ข้าสืบค้นมา อาลักษณ์คาลิบเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านการแปลงพลังงานแสงเป็นรูปแบบที่ใช้ในการคัดลอกหนังสือ ซึ่งเป็นแกนหลักของระบบอาลักษณ์ของเรา”
“ถูกต้องค่ะ” เซเลสเทนพยักหน้า “ความเชี่ยวชาญของท่านคาลิบทำให้เราสามารถพัฒนาเครื่องมือคัดลอกที่มีประสิทธิภาพสูงขึ้นมากในช่วงเวลานั้น” เธอหยุดไปครู่หนึ่ง “แต่… มีข่าวลือว่าก่อนที่ท่านเขาจะเสียชีวิต ท่านกำลังหมกมุ่นอยู่กับการทดลองบางอย่างที่เกี่ยวข้องกับ ‘ธรรมชาติของการเขียน’ ด้วยตนเอง”
“ธรรมชาติของการเขียน?” เอเลียสทวนคำ “มันหมายความว่าอย่างไร? การเขียนก็คือการบันทึก การคัดลอก… หรือไม่ก็การประดิษฐ์ขึ้นมาใหม่”
“นั่นคือสิ่งที่ข้าสงสัยค่ะ” เซเลสเทนกล่าว “บันทึกบางส่วนที่หลงเหลืออยู่ (ซึ่งเป็นบันทึกที่ได้รับอนุญาตให้เข้าถึงได้) กล่าวถึงความพยายามของท่านคาลิบในการ ‘แกะรอย’ ต้นกำเนิดของแสงที่ใช้ในผลึกแก้ว เขาเชื่อว่ามีบางอย่างที่มากกว่าแค่แสงที่มองเห็นได้”
เอเลียสขมวดคิ้ว “มากกว่าแสงที่มองเห็น? หมายถึง… พลังงานที่มองไม่เห็น? หรือ…?”
“หรืออาจจะหมายถึง ‘โครงสร้าง’ ของข้อมูลที่แฝงอยู่ในแสงนั้น” เซเลสเทนพูดเสริม “ท่านคาลิบเคยเปรยกับเพื่อนสนิทของเขาว่า เขาได้ค้นพบ ‘รหัส’ บางอย่างในแสงที่ใช้คัดลอกหนังสือ รหัสที่อาจจะ… เปลี่ยนแปลงความหมายของสิ่งที่ถูกคัดลอกไปโดยสิ้นเชิง”
“เปลี่ยนความหมาย?” เอเลียสรู้สึกถึงความเย็นวาบที่แผ่นหลัง “หมายความว่า… สิ่งที่ถูกคัดลอกไป อาจจะไม่ใช่ ‘ความจริง’ ที่แท้จริง?”
“นั่นคือสิ่งที่ข้าเกรงว่าจะเกิดขึ้นค่ะ” เซเลสเทนเสียงเครือ “และนั่นอาจเป็นสาเหตุที่ทำให้ท่านเขาเสียชีวิตอย่างมีเงื่อนงำ… บางทีเขาอาจจะใกล้จะเปิดเผยความลับที่ยิ่งใหญ่เกินไป”
บรอนเวนเดินเข้ามาในโถงอย่างเงียบเชียบ เธอสวมชุดหนังสีเข้มที่ดูแข็งแกร่ง สายตาของเธอจับจ้องไปที่เอเลียสและเซเลสเทน “ข้าฟังพวกเจ้าคุยกันอยู่พักหนึ่ง” เธอพูดเสียงเรียบ “สิ่งที่พวกเจ้ากำลังพูดถึง… เกี่ยวกับ ‘ธรรมชาติของการเขียน’ และ ‘ความจริง’ ที่อาจถูกบิดเบือน… มันสอดคล้องกับสิ่งที่ข้าพบในบันทึกโบราณ”
เอเลียสหันไปมองบรอนเวน “บันทึกโบราณ? เจ้าพบอะไร?”
“ในบันทึกที่ถูกเก็บไว้ในส่วนลึกของหอจดหมายเหตุ” บรอนเวนอธิบาย “มีข้อความกล่าวถึง ‘คำทำนายถึงราชินีผู้จะมาจุติเพื่อนำความสมดุลมาสู่โลก’ แต่เมื่อข้าพิจารณาถึงรายละเอียด… ข้าพบว่าการปรากฏขึ้นของ ‘คำทำนาย’ เหล่านี้มักจะเกิดขึ้นหลังจากที่มีการปรับปรุงระบบคัดลอกหนังสือครั้งใหญ่”
“หมายความว่า… คำทำนายเหล่านั้นอาจไม่ใช่สิ่งที่เกิดขึ้นเองตามธรรมชาติ?” เซเลสเทนถามด้วยความประหลาดใจ
“เป็นไปได้” บรอนเวนพยักหน้า “เป็นไปได้ว่า ‘คำทำนาย’ เหล่านั้นถูก ‘เขียน’ ขึ้นมา เพื่อชี้นำเหตุการณ์บางอย่าง… หรือเพื่อสร้างความชอบธรรมให้กับอำนาจบางกลุ่ม” เธอหยุดไปครู่หนึ่ง “และสิ่งที่ทำให้ข้าสงสัยยิ่งกว่าเดิม คือสัญลักษณ์ผลึกแก้วสีดำที่ข้าพบในแผนที่เส้นทางลับ… สัญลักษณ์นั้น ปรากฏในบันทึกที่เกี่ยวกับ ‘การแก้ไข’ ข้อความในอดีต”
เอเลียสครุ่นคิด “ผลึกแก้วสีดำ… ถ้ามันเกี่ยวข้องกับการแก้ไขความจริง… มันอาจเป็นกุญแจสำคัญในการทำความเข้าใจสิ่งที่อาลักษณ์คาลิบค้นพบ” เขาเงยหน้าขึ้นมองบรอนเวน “เจ้าบอกว่าเจ้าพบแผนที่เส้นทางลับ?”
“ใช่” บรอนเวนตอบ “มันนำไปสู่จุดที่น่าจะเป็นที่เก็บ ‘ต้นฉบับ’ หรือ ‘แหล่งกำเนิด’ ของพลังงานที่ผิดปกตินี้”
“เราต้องไปที่นั่น” เอเลียสตัดสินใจ “ถ้าอาลักษณ์คาลิบกำลังจะเปิดเผยความลับเกี่ยวกับ ‘ธรรมชาติของการเขียน’ และมันเกี่ยวข้องกับผลึกแก้วสีดำ… เราอาจจะพบคำตอบที่นั่น”
เซเลสเทนหยิบแผ่นบันทึกของเธอขึ้นมา “ข้าได้วิเคราะห์รูปแบบพลังงานที่ผิดปกติรอบๆ เรือนกระจกแล้วค่ะ” เธอชี้ไปที่สัญลักษณ์บางอย่างบนแผ่นบันทึก “และข้าก็พบว่า… มีการเชื่อมโยงพลังงานที่คล้ายคลึงกันในบริเวณที่สัญลักษณ์ผลึกแก้วสีดำปรากฏบนแผนที่”
“ถ้าเช่นนั้น” บรอนเวนกล่าว “เราต้องรีบไปที่นั่นก่อนที่ใครจะมาพบมันก่อนเรา” เธอหันไปทางเอเลียส “แต่ข้อมูลเกี่ยวกับอาลักษณ์คาลิบ… ใครจะเป็นคนบอกเราได้บ้าง?”
เอเลียสคิดอยู่ครู่หนึ่ง “มีอาลักษณ์เก่าแก่คนหนึ่ง… ชื่อว่าอาลักษณ์เธโอ (Theo) เขาเคยทำงานใกล้ชิดกับอาลักษณ์คาลิบมาก่อน เขาอาจจะรู้บางอย่าง” เขาเงยหน้าขึ้น “แต่เขาเป็นคนเก็บตัวมาก และมักจะหลีกเลี่ยงการพูดคุยเรื่องในอดีต”
“เราต้องลอง” เซเลสเทนยืนกราน “เขาอาจจะเป็นเบาะแสเดียวที่เรามี”
ทันใดนั้นเอง เสียงฝีเท้าหนักๆ ดังมาจากทางเดินด้านนอกของโถง “หัวหน้าอาลักษณ์ต้องการพบท่านทั้งสาม” เสียงของทหารยามดังขึ้น “ด่วนที่สุด”
เอเลียส, บรอนเวน และเซเลสเทนมองหน้ากัน ความรู้สึกบางอย่างกำลังคุกรุ่น “ดูเหมือนว่าเราจะถูกจับตามองแล้ว” บรอนเวนพึมพำ “ถึงเวลาที่เราจะต้องตัดสินใจแล้ว ว่าจะเปิดเผยความจริง หรือจะปล่อยให้ความลับนี้ถูกฝังอยู่ตลอดไป”
เอเลียสตัดสินใจ “เราจะไปพบหัวหน้าอาลักษณ์” เขาตอบทหารยาม “แต่เราจะไปในฐานะที่เรารู้… และเราจะหาคำตอบสำหรับสิ่งที่อาลักษณ์คาลิบกำลังจะเปิดเผย”
เมื่อพวกเขาเดินออกจากโถงต้อนรับไป ทหารยามคนนั้นยังคงยืนนิ่งอยู่ที่เดิม ดวงตาของเขาจ้องมองไปยังทิศทางที่พวกเขาจากไป ก่อนจะค่อยๆ เลือนหายไปในเงามืดของโถง ราวกับว่าเขาเป็นเพียงส่วนหนึ่งของเงาที่คอยจับตาดูทุกความเคลื่อนไหว
บรอนเวนเหลือบมองไปยังช่องหน้าต่างกระจกสีที่แสงเริ่มอ่อนลง เธอยังคงคิดถึงสัญลักษณ์ผลึกแก้วสีดำ และความหมายของมัน “บางที… การเขียนอาจไม่ใช่แค่การบันทึก” เธอพึมพำกับตัวเอง “บางที… มันอาจจะเป็นการสร้างโลกทั้งใบขึ้นมาใหม่ก็เป็นได้”
--- เอเลียสสืบหาข้อมูลเกี่ยวกับอาลักษณ์คาลิบที่เสียชีวิตอย่างปริศนา ซึ่งเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านพลังงานแสงและกำลังค้นคว้าเกี่ยวกับ 'ธรรมชาติของการเขียน' บรอนเวนพบว่า 'คำทำนาย' อาจถูกสร้างขึ้นโดยการปรับปรุงระบบคัดลอกหนังสือ และทั้งสามคนตั้งใจจะตามแผนที่เส้นทางลับไปไขความจริงที่จุดสัญลักษณ์ผลึกแก้วสีดำ แต่กลับถูกหัวหน้าอาลักษณ์เรียกพบอย่างกะทันหัน