ตอนที่ 171 — เศษเสี้ยวแห่งแกนกลาง
เสียงอื้ออึงดังสะท้อนกลับมาจากโพรงถ้ำที่ Anwen กำลังยืนอยู่ มันไม่ใช่เสียงที่เกิดจากลมหรือน้ำ แต่เป็นเสียงที่ดังมาจากภายใน เป็นเสียงของแผ่นดินที่กำลังสั่นไหวราวกับหัวใจดวงมหึมาที่กำลังเต้นรัว Anwen หลับตาลง สัมผัสได้ถึงพลังงานที่ไหลเวียนอยู่ในแขนซ้ายของเธอ แขนที่บัดนี้กลายเป็นโลหะโบราณที่เชื่อมต่อกับเครื่องจักรลึกลับใต้พื้นดิน แสงสีทองอ่อนๆ ที่เรืองรองจากวัตถุปริศนาในมือของเธอสว่างวาบขึ้นราวกับจะตอบรับเสียงเรียกนั้น
“Fin!” Anwen ร้องเรียก พยายามข่มเสียงที่สั่นเครือของตัวเอง “Fin เจ้าอยู่ไหน?”
ไม่มีเสียงตอบกลับ มีเพียงเสียงอื้ออึงที่ดังขึ้นเรื่อยๆ Anwen กวาดตามองไปรอบๆ ถ้ำ ร่างของ Fin ซึ่งมักจะปรากฏตัวอยู่เคียงข้างเธอเสมอในยามคับขัน บัดนี้กลับหายไป เหลือเพียงความว่างเปล่าและความกลัวที่เริ่มก่อตัวขึ้นในใจ
“Fin!” เธอตะโกนซ้ำอีกครั้ง คราวนี้เสียงของเธอแหลมสูงขึ้น “ได้ยินข้าไหม?”
วินาทีต่อมา ร่างของ Fin ก็ปรากฏขึ้นจากเงามืดทางด้านหลัง เขาดูอ่อนล้า แต่ดวงตายังคงฉายแววแห่งความมุ่งมั่น
“นายหญิง ข้าอยู่ที่นี่” เขากล่าว เสียงแหบพร่า “ข้าตามนายหญิงมาตลอด”
Anwen ถอนหายใจด้วยความโล่งอก แต่ก็ยังคงรู้สึกถึงอันตรายที่คืบคลานเข้ามา
“เราต้องไปจากที่นี่ Fin” Anwen กล่าว “เสียงนี่มัน… มันไม่ปกติ”
Fin พยักหน้า เขาเข้าใจความรู้สึกของ Anwen ดี พลังงานที่ไหลเวียนอยู่ภายในตัวเขาก็เริ่มปั่นป่วนเช่นกัน ราวกับจะถูกดึงดูดเข้าสู่ศูนย์กลางของเสียงอื้ออึงนั้น
“ข้าสัมผัสได้ถึงมัน นายหญิง” Fin กล่าว “เหมือนมีบางอย่างกำลังจะตื่นขึ้น”
“บางอย่างที่ยิ่งใหญ่กว่า ‘ผู้เก็บเกี่ยว’ และ ‘ผู้เฝ้ามอง’ ใช่ไหม?” Anwen ถาม ดวงตาของเธอฉายแววแห่งความกังวล
Fin ไม่ได้ตอบ แต่การพยักหน้าของเขาก็เพียงพอแล้วที่จะยืนยันคำพูดของ Anwen
“ถ้าเช่นนั้น เราต้องรีบไปที่ ‘จุดรวมจิต’ ให้เร็วที่สุด” Anwen ตัดสินใจ “มันคือความหวังเดียวของเราที่จะเข้าใจสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้น”
เธอจับวัตถุปริศนาให้มั่น ยิ่งสัมผัสถึงพลังงานที่ไหลเวียนอยู่ในนั้นมากเท่าไหร่ เธอก็ยิ่งรู้สึกว่ามันคือส่วนหนึ่งของเธอ และเธอก็เป็นส่วนหนึ่งของมัน พลังแห่งแกนกลางโลกที่กำลังตื่นขึ้น ไม่ใช่แค่ภัยคุกคาม แต่ยังเป็นโอกาสที่จะเปลี่ยนแปลงบางสิ่งบางอย่าง
“พร้อมนะ Fin?” Anwen ถาม
“เสมอ นายหญิง” Fin ตอบ ดวงตาของเขามองตรงไปที่ Anwen ด้วยความภักดีที่ไม่มีวันเปลี่ยนแปลง
ทั้งสองออกเดินทางต่อไป ท่ามกลางเสียงอื้ออึงที่ดังสะท้อนไปทั่ว ทั้งคู่รู้ดีว่าการเดินทางครั้งนี้อันตรายยิ่งกว่าครั้งไหนๆ แต่พวกเขาก็ไม่มีทางเลือกอื่นอีกแล้ว โลกกำลังจะเปลี่ยนไป และพวกเขาต้องเป็นส่วนหนึ่งของการเปลี่ยนแปลงนั้น ไม่ว่าจะต้องแลกมาด้วยอะไรก็ตาม
ขณะที่พวกเขาก้าวเข้าไปในโถงที่กว้างขึ้น แสงจากวัตถุปริศนาในมือของ Anwen ก็สว่างวาบขึ้นอีกครั้ง เผยให้เห็นภาพลวงตาของโรงเตี๊ยม ‘The Pilgrims’ Rest’ ที่เคยเป็นบ้านของพวกเขา ภาพนั้นปรากฏขึ้นเพียงชั่วครู่ก่อนจะเลือนหายไป กลายเป็นเพียงภาพสะท้อนของโครงสร้างโลหะชีวภาพที่บิดเบี้ยว
“นั่นมัน…” Fin อุทาน
“ความทรงจำ” Anwen กล่าว เสียงของเธอแผ่วเบา “มันพยายามจะบอกอะไรบางอย่างกับเรา”
เธอสังเกตเห็นว่าแขนซ้ายที่เป็นโลหะโบราณของเธอเริ่มสั่นไหว และรอยจารึกบนนั้นก็เริ่มเรืองแสงเป็นจังหวะเดียวกับเสียงอื้ออึงใต้พิภพ ราวกับว่ามันกำลังสื่อสารกับบางสิ่งบางอย่างที่อยู่ลึกเข้าไปในแกนกลางของโลก
“มันกำลังเรียกหาข้า” Anwen กล่าว “เหมือนกับว่า ‘จุดรวมจิต’ ไม่ใช่แค่สถานที่ แต่เป็น… จิตสำนึก”
Fin มอง Anwen ด้วยความเข้าใจ “แล้วเราจะไปที่นั่นได้อย่างไร นายหญิง ในเมื่อมันคือจิตสำนึก?”
“เราต้องดำดิ่งลงไป” Anwen ตอบ ดวงตาของเธอจับจ้องไปยังวัตถุปริศนา “เราต้องยอมจำนนต่อกระแสนี้ ให้มันนำพาเราไป”
เธอหลับตาลงอีกครั้ง สูดลมหายใจลึกๆ และปล่อยให้พลังงานจากวัตถุนั้นไหลเวียนเข้าสู่ร่างของเธอ แขนซ้ายที่เป็นโลหะของเธอเริ่มสั่นสะท้าน รอยจารึกบนนั้นสว่างวาบเป็นสีฟ้าอ่อนๆ ก่อนจะเปลี่ยนเป็นสีทองเข้ม
“เตรียมตัวให้พร้อม Fin” Anwen กล่าว “เรากำลังจะเดินทางสู่แกนกลาง”
ทันใดนั้น พื้นที่รอบตัวพวกเขาก็เริ่มบิดเบี้ยวราวกับผืนน้ำที่ถูกคลื่นยักษ์ซัดเข้ามา แสงสีทองจากวัตถุปริศนาทอประกายเจิดจ้าจนแทบจะกลืนกินทุกสิ่งทุกอย่าง ร่างของ Anwen และ Fin ถูกฉีกกระชากออกจากกันราวกับถูกดูดเข้าไปในอุโมงค์แห่งพลังงาน
“นายหญิง!” Fin ร้องเรียก แต่เสียงของเขาก็ถูกกลืนหายไปในเสียงอื้ออึงที่ดังสนั่นหวั่นไหว
Anwen รู้สึกราวกับว่าร่างกายของเธอกำลังถูกฉีกออกเป็นเสี่ยงๆ แต่ในขณะเดียวกัน เธอก็รู้สึกถึงการหลอมรวมที่กำลังเกิดขึ้น เธอไม่ได้กำลังถูกทำลาย แต่เธอกำลังเปลี่ยนไป เธอสัมผัสได้ถึงพลังงานอันมหาศาลจากแกนกลางโลกที่ไหลหลั่งเข้ามา ผสมผสานกับความทรงจำที่กระจัดกระจาย และพลังที่ซ่อนเร้นอยู่ในแขนซ้ายของเธอ
ภาพต่างๆ ผุดขึ้นมาในหัวของเธออย่างรวดเร็ว ภาพของโรงเตี๊ยม ‘The Pilgrims’ Rest’ ที่เต็มไปด้วยชีวิตชีวา ภาพของผู้คนที่เธอเคยพบเจอ ผู้คนที่เธอเคยช่วยเหลือ ภาพของ ‘ผู้เก็บเกี่ยว’ ที่ไล่ล่าเธอ ภาพของ ‘ผู้เฝ้ามอง’ ที่กำลังจ้องมองเธออยู่ตลอดเวลา และภาพของ ‘จุดรวมจิต’ ที่กำลังปรากฏเป็นรูปเป็นร่างขึ้นมาตรงหน้า
มันไม่ใช่สถานที่ แต่เป็นเหมือนจิตสำนึกอันกว้างใหญ่ไพศาล เป็นศูนย์รวมของทุกสิ่งทุกอย่างที่เคยดำรงอยู่และกำลังจะดำรงอยู่
“ยินดีต้อนรับ ‘ผู้ถักทอความโกลาหล’” เสียงทุ้มลึกดังขึ้น ราวกับมาจากทุกทิศทุกทางในเวลาเดียวกัน “ถึงเวลาแล้วที่เจ้าจะต้องยอมรับชะตากรรมของเจ้า”
Anwen มองไปรอบๆ เธอเห็น ‘ผู้เฝ้ามอง’ ยืนอยู่ตรงหน้าเธอ ร่างกายของมันส่องแสงเรืองรองราวกับถูกสร้างขึ้นจากระเบียบอันสมบูรณ์แบบ แต่ดวงตาของมันกลับว่างเปล่าและเย็นชา
“ข้าไม่ใช่ ‘ผู้ถักทอความโกลาหล’” Anwen ตอบ พยายามรวบรวมสติ “ข้าคือ Anwen เจ้าของโรงเตี๊ยมแห่งผู้แสวงบุญ”
“คำว่า ‘เจ้าของโรงเตี๊ยม’ นั้นไร้ความหมายแล้วในยุคใหม่นี้” ‘ผู้เฝ้ามอง’ กล่าว “โลกกำลังจะถูกหลอมรวมเข้ากับระเบียบที่สมบูรณ์แบบ และเจ้าคือฟันเฟืองสำคัญที่จะทำให้สิ่งนั้นเกิดขึ้น”
Anwen รู้สึกถึงพลังที่ไหลเวียนอยู่ในแขนซ้ายของเธอ มันไม่ใช่แค่พลังจากเครื่องจักรโบราณอีกต่อไป แต่มันคือพลังแห่งแกนกลางโลกที่กำลังตอบสนองต่อการมีอยู่ของเธอ
“ข้าจะไม่ยอมเป็นส่วนหนึ่งของระเบียบที่เย็นชาของเจ้า” Anwen ประกาศ “ข้าจะรักษาความโกลาหลของชีวิตไว้”
เธอหยิบวัตถุปริศนาขึ้นมา แสงสีทองจากมันสว่างวาบขึ้น และเริ่มปะทะกับระเบียบอันสมบูรณ์แบบของ ‘ผู้เฝ้ามอง’ เกิดเป็นประกายไฟสีรุ้งที่สาดกระจายไปทั่ว “จุดรวมจิต” Anwen รู้สึกได้ว่านี่คือจุดเปลี่ยน เธอไม่ใช่แค่ผู้ถูกเลือกอีกต่อไป แต่เธอคือผู้ที่จะตัดสินชะตากรรมของโลก
“เจ้าเลือกผิดแล้ว ‘ผู้ถักทอ’ ” ‘ผู้เฝ้ามอง’ กล่าว เสียงของมันเต็มไปด้วยความผิดหวัง “แต่ก็ไม่เป็นไร ระเบียบจะคงอยู่ตลอดไป”
พลังงานจากแกนกลางโลกพลุ่งพล่านขึ้นมาอย่างบ้าคลั่ง Anwen รู้สึกถึงการเปลี่ยนแปลงที่กำลังจะเกิดขึ้นกับโลกใบนี้ และกับตัวเธอเอง เธอได้ยอมรับบทบาทของ ‘ผู้ถักทอความโกลาหล’ อย่างสมบูรณ์แล้ว และพร้อมที่จะเผชิญหน้ากับทุกสิ่งที่กำลังจะมาถึง
“ข้าคือ Anwen” เธอกล่าวอีกครั้ง “และข้าจะสู้เพื่อรักษาชีวิตและความโกลาหลอันงดงามนี้ไว้”
ในขณะเดียวกัน Fin ที่ยังคงติดอยู่ในซากโรงเตี๊ยมที่กลายเป็นโครงสร้างโลหะชีวภาพ ก็สัมผัสได้ถึงแรงสั่นสะเทือนที่รุนแรงกว่าเดิม เขาเงยหน้ามองท้องฟ้าที่มืดครึ้มและรู้สึกได้ถึงการมาถึงของบางสิ่งที่ยิ่งใหญ่กว่าเดิม บางสิ่งที่น่าสะพรึงกลัวจนแทบจะกลืนกินทุกสิ่งทุกอย่างที่เขาเคยรู้จัก
--- Anwen ดิ่งลึกสู่ 'จุดรวมจิต' ที่เป็นจิตสำนึกเชื่อมโยงกับแกนกลางโลก เธอเผชิญหน้ากับ 'ผู้เฝ้ามอง' และยอมรับบทบาท 'ผู้ถักทอความโกลาหล' อย่างเต็มตัว ปลดปล่อยพลังที่เปลี่ยนแปลงโลก ขณะที่ Fin ติดอยู่ตามลำพังท่ามกลางซากปรักหักพังและสัมผัสได้ถึงภัยคุกคามที่กำลังจะมาถึง