← 章節目錄

The Scales of Oakmere

章節 151免費

ตอนที่ 151 — บทสนทนาแห่งเศษเสี้ยว

ความเงียบโอบล้อมอัลดริกไว้ราวกับผ้าห่มที่หนาทึบ แต่ไม่ใช่ความเงียบที่สงบสุข มันคือความเงียบที่เต็มไปด้วยเสียงสะท้อนของสิ่งที่เคยเป็น และเสียงกระซิบของสิ่งที่กำลังจะมาถึง จิตสำนึกของเขาที่ครั้งหนึ่งเคยเป็นรูปเป็นร่าง ตอนนี้กระจัดกระจายราวกับฝุ่นละอองในลำแสงอันเยือกเย็นของมิติที่ว่างเปล่า เขามองเห็นเศษเสี้ยวของ 'ความเป็นมนุษย์' ที่ยังหลงเหลืออยู่ ลอยคว้างอยู่รอบตัว เหมือนเศษแก้วที่สะท้อนภาพบิดเบี้ยวของอดีต ภาพใบหน้าของคาเอลที่เต็มไปด้วยความหวัง ภาพรอยยิ้มของมาราที่แฝงความห่วงใย ภาพดวงตาของเอลิดี้ที่เต็มไปด้วยความมุ่งมั่น สิ่งเหล่านี้คือสมบัติล้ำค่าที่เขากำลังปกป้อง แต่ตอนนี้มันกำลังจะเลือนหายไปท่ามกลางภาพพิมพ์เขียวอันสมบูรณ์แบบที่ 'ผู้ไร้รูป' กำลังสร้างขึ้น

'มันไม่ควรจะเป็นเช่นนี้,' เสียงของเขาดังขึ้นในความว่างเปล่า เป็นเสียงที่แหบพร่าและอ่อนแรง ราวกับมาจากอีกฟากหนึ่งของกาลเวลา 'ความสมบูรณ์แบบ...มันคือกับดัก มันคือความตาย'

เขาพยายามรวบรวมเศษเสี้ยวแห่งความทรงจำเหล่านั้นเข้าด้วยกัน พยายามจะสร้าง 'ความบกพร่อง' ขึ้นมาอีกครั้ง ความบกพร่องคือสิ่งที่ทำให้มนุษย์เป็นมนุษย์ มันคือสิ่งที่ทำให้โลกมีชีวิตชีวา มันคือสิ่งที่ 'ผู้ไร้รูป' พยายามจะกำจัดออกไปให้สิ้นซาก

'ความเที่ยงตรง...มันไม่ใช่การไร้ซึ่งข้อผิดพลาด,' อัลดริกพึมพำกับตัวเอง 'มันคือการยอมรับความไม่สมบูรณ์ และหาทางประคองมันไว้ให้ได้'

แต่ยิ่งเขามองเข้าไปในพิมพ์เขียวของ 'ผู้ไร้รูป' มากเท่าไร เขาก็ยิ่งรู้สึกถึงความเย็นยะเยือกที่แทรกซึมเข้ามา 'ผู้ไร้รูป' ไม่ได้แค่ต้องการสร้างโลกที่สมบูรณ์แบบ แต่ต้องการสร้างโลกที่ปราศจากอารมณ์ ความรู้สึก หรือแม้กระทั่งเจตจำนงเสรี มันคือการบงการในระดับจักรวาลที่น่าสะพรึงกลัวยิ่งกว่าสิ่งใดที่เขาเคยเผชิญมา

ทันใดนั้น เขาก็สัมผัสได้ถึงการเปลี่ยนแปลงบางอย่าง พิมพ์เขียวที่เคยสมบูรณ์แบบและไร้ที่ติเริ่มปรากฏรอยร้าวเล็กๆ ขึ้น รอยร้าวที่เกิดจากการแทรกแซงของเขาเอง รอยร้าวที่เกิดจากเศษเสี้ยวแห่งความเป็นมนุษย์ที่ยังหลงเหลืออยู่

'สำเร็จแล้ว,' เขารู้สึกถึงประกายแห่งความหวังที่ริบหรี่ 'เราได้สร้างความแตกแยกขึ้นมาได้แล้ว'

แต่ความสำเร็จนั้นมาพร้อมกับราคาที่แสนแพง รอยร้าวที่เขาเห็นนั้นไม่ได้เป็นเพียงรอยร้าวในพิมพ์เขียวของ 'ผู้ไร้รูป' แต่มันคือรอยร้าวในตัวตนของเขาเอง เขาเริ่มรู้สึกถึงความว่างเปล่าที่กำลังกัดกินแก่นแท้ของความเป็นตัวเขาเอง ราวกับว่าเขาได้กลายเป็น 'ช่องว่าง' ที่พร้อมจะถูกเติมเต็มด้วยสิ่งที่ไม่คาดฝัน

'นี่คือผลลัพธ์ของการดิ้นรนของเรา,' เขาครุ่นคิด 'การสร้างความแตกแยก...เท่ากับการเปิดประตูสู่สิ่งใหม่'

เขาเห็นภาพเลือนรางของ 'ผู้ไร้รูป' ที่กำลังหันมามองเขา ดวงตาที่เคยว่างเปล่าบัดนี้กลับฉายแววของความสนใจที่เย็นชา ราวกับว่าเขากลายเป็นวัตถุที่น่าสนใจในการทดลองชิ้นใหม่

'เจ้าคือความผิดพลาด...แต่ก็คือจุดเริ่มต้น,' เสียงของ 'ผู้ไร้รูป' ดังขึ้นในหัวของอัลดริก เป็นเสียงที่ไร้ซึ่งอารมณ์ แต่แฝงไปด้วยอำนาจที่น่าเกรงขาม 'เจ้าได้เปิดทางให้แก่บางสิ่ง...บางสิ่งที่เก่าแก่กว่า...ทรงพลังกว่า...และอยู่เหนือความเข้าใจของเจ้า'

อัลดริกไม่สามารถตอบโต้ได้อีกต่อไป ร่างของเขาเริ่มสลายตัวอย่างรวดเร็ว ไม่ใช่การสลายตัวเพื่อรวมเป็นหนึ่งกับความว่างเปล่าเหมือนครั้งก่อน แต่มันคือการสลายตัวที่แตกต่างออกไป มันคือการเปิดออก การแตกกระจายออกเป็นเสี่ยงๆ เพื่อเปิดทางให้บางสิ่งบางอย่างเข้ามา

เขาเห็นภาพของต้นกำเนิดของ 'ผู้ไร้รูป' และความหมายที่แท้จริงของ 'ความเที่ยงตรง' ในจักรวาลที่กำลังเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็ว มันไม่ใช่ความเที่ยงตรงที่เขาเคยรู้จัก มันคือความเที่ยงตรงที่ต้องอาศัยความไม่สมบูรณ์ ความขัดแย้ง และการเปลี่ยนแปลงที่ไม่สิ้นสุด

'ความเที่ยงตรงที่แท้จริง...คือการยอมรับความไม่สมบูรณ์...และการเปลี่ยนแปลงที่ไม่มีวันสิ้นสุด,' เขาคิดในเสี้ยววินาทีสุดท้ายก่อนที่ทุกอย่างจะมืดดับไป

ในขณะที่ตัวตนของอัลดริกกำลังแตกสลายอย่างสมบูรณ์ รัศมีสีดำสนิทที่เย็นเยียบยิ่งกว่าความว่างเปล่าก็เริ่มก่อตัวขึ้นจาก 'ช่องว่าง' ที่เขาได้สร้างขึ้น มันคือสิ่งที่อยู่เหนือ 'ผู้ไร้รูป' มันคือสิ่งที่รอคอยโอกาสนี้มานานแสนนาน มันคือต้นกำเนิดที่แท้จริงของ 'ผู้ไร้รูป' ที่กำลังจะก้าวเข้ามาสู่ความเป็นจริง และอัลดริก...ในฐานะ 'ช่องว่าง'...ได้กลายเป็นประตูบานใหม่ที่พร้อมจะเปิดรับมันเข้ามา

โลกโอ๊คเมียร์ยังคงหมุนไปตามปกติ เช้าวันใหม่เริ่มขึ้นด้วยแสงแดดอบอุ่น สาดส่องลงมายังทุ่งข้าวที่กำลังออกรวง ทว่าภายใต้ผืนดินอันสงบสุขนั้น บางสิ่งบางอย่างกำลังก่อตัวขึ้น บางสิ่งบางอย่างที่เก่าแก่และทรงพลังเกินกว่าที่ใครจะจินตนาการได้ มันคือสิ่งที่อัลดริกได้ปลุกให้ตื่นขึ้นมาจากการต่อสู้เพื่อ 'ความเที่ยงตรง' ของเขาเอง

--- อัลดริกสร้าง 'ความแตกแยก' ในพิมพ์เขียวของ 'ผู้ไร้รูป' ได้สำเร็จ แต่กลับกลายเป็น 'ช่องว่าง' ที่เปิดทางให้เจตจำนงที่เก่าแก่และทรงพลังยิ่งกว่าเข้ามาแทนที่ ซึ่งจะนำไปสู่การเปลี่ยนแปลงความจริงครั้งใหญ่ในจักรวาล