ตอนที่ 163 — เรือนกระจกและรอยเปื้อน
เอเลียสถอนหายใจ เขาแทบจะกลั้นไม่ให้เสียงดังกว่าเดิมไม่ได้ กองเอกสารที่กองอยู่บนโต๊ะทำงานในห้องสมุดประวัติศาสตร์ของเอลเดอร์เมียร์นั้นรกเรื้อเสียจนแทบจะมองเห็นเนื้อกระดาษไม่ได้ แต่ละแผ่นล้วนเป็นบันทึกเก่าแก่ที่ถูกค้นพบในส่วนที่ถูกปิดตายของหอจดหมายเหตุ ซึ่งเป็นส่วนที่รวบรวมเอกสารที่เกี่ยวกับ 'อาคารพิเศษ' ที่สร้างขึ้นในยุคก่อนสงคราม ความไม่สงบเมื่อ RY10 ได้ทิ้งร่องรอยแห่งความหวาดระแวงเอาไว้มากมาย โดยเฉพาะกับสิ่งก่อสร้างที่เกี่ยวข้องกับการใช้ 'แสง' ซึ่งเป็นแกนหลักของระบบอาลักษณ์แสง การสืบหาประวัติของเรือนกระจกแก้วแห่งนี้เป็นภารกิจที่เขาได้รับมอบหมายจากสำนักอาลักษณ์โดยตรง แต่ยิ่งสืบค้นมากเท่าไหร่ ข้อมูลยิ่งดูเหมือนจะถูกปกปิดไว้มากกว่าจะถูกเก็บรักษา
“ท่านเอเลียส” เสียงของบรอนเวนดังขึ้นจากด้านหลัง เขาหันไปมอง ใบหน้าของเธอเรียบเฉย ดวงตาคมกล้าสำรวจกองเอกสารด้วยความตั้งใจ “มีอะไรคืบหน้าบ้างไหม”
“ยัง” เอเลียสตอบสั้นๆ เขาหยิบแผ่นหนังเก่าๆ ขึ้นมาดู ตัวอักษรซีดจางจนแทบจะอ่านไม่ออก “บันทึกส่วนใหญ่เกี่ยวกับเรือนกระจกถูกจำกัดการเข้าถึงเป็นความลับทางการทหาร เหตุผลที่ระบุไว้ก็เพียงแค่ 'ความมั่นคงของราชสำนัก' ซึ่งฟังดูคลุมเครือจนน่ารำคาญ” เขาพับเอกสารลง “เหมือนกับว่าทุกคนในเอลเดอร์เมียร์ก็รู้ว่าเรือนกระจกมีอยู่จริง แต่ไม่มีใครรู้ว่ามันถูกสร้างขึ้นมาเพื่ออะไรกันแน่”
บรอนเวนเดินเข้ามาใกล้ เธอวางมือบนกองเอกสาร “ฉันพบสิ่งนี้” เธอหยิบแผ่นกระดาษที่ดูหนากว่าแผ่นอื่นออกมา มีรอยเปื้อนสีเข้มจางๆ กระจายอยู่ทั่วแผ่น “เป็นส่วนหนึ่งของบันทึกการซ่อมบำรุง แต่ดูเหมือนจะถูกตัดตอนไป”
เอเลียสรับมาดู “รอยเปื้อน?” เขาขมวดคิ้ว “ดูเหมือนจะเป็นฝุ่น… ฝุ่นสีออกแดงๆ” เขาแตะที่รอยเปื้อนเบาๆ “ไม่เหมือนฝุ่นทั่วไปในเมืองของเรา”
“ใช่” บรอนเวนพยักหน้า “และที่น่าสนใจคือ ข้อความที่อยู่ถัดจากรอยเปื้อน” เธอชี้ไปที่ประโยคที่เขียนด้วยลายมือที่แตกต่างออกไป “บันทึกนี้กล่าวถึงการปรับเปลี่ยนโครงสร้างแก้วเพื่อ ‘เพิ่มประสิทธิภาพการสะท้อนแสง’ ก่อนที่จะมีรอยเปื้อนปรากฏ และบรรทัดต่อมาก็เขียนว่า ‘การทดลองทางวิทยาศาสตร์ขั้นสูง…’, ‘การใช้แสงพิเศษเพื่อการบันทึกข้อมูล…’”
เอเลียสอ่านทวนข้อความนั้นอีกครั้ง ‘การทดลองทางวิทยาศาสตร์ขั้นสูง’ ‘การใช้แสงพิเศษเพื่อการบันทึกข้อมูล’ คำเหล่านี้กระตุ้นความรู้สึกบางอย่างในตัวเขา ความสงสัยที่ค้างคามาตลอดเริ่มก่อตัวเป็นรูปเป็นร่างมากขึ้น เขาเคยได้ยินเรื่องเล่าเกี่ยวกับเรือนกระจกแก้ว แต่นั่นเป็นเพียงเรื่องเล่าที่ไม่มีหลักฐานยืนยันแน่ชัด แต่ข้อความในบันทึกนี้… มันทำให้เขารู้สึกว่ากำลังเข้าใกล้ความจริงมากขึ้น
“การบันทึกข้อมูลด้วยแสงพิเศษ?” เอเลียสพึมพำ “แต่เรามีอาลักษณ์แสงอยู่แล้วนี่นา เทคโนโลยีของเราก็พัฒนาไปมากพอสมควรแล้ว ทำไมต้องมีการทดลอง ‘ขั้นสูง’ ด้วย?”
“นั่นสิ” บรอนเวนตอบ “และรอยเปื้อนนั้น… มันดูเหมือนจะมาจากที่ไหนสักแห่งที่เกี่ยวข้องกับกระบวนการทดลองนั้น” เธอหันไปมองเอเลียส “บางที หนังสือที่ไม่มีที่มาของฉัน… อาจจะเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้”
เอเลียสเงียบไป เขาพยายามประมวลผลข้อมูลทั้งหมดที่ได้รับ บรอนเวนได้รับหนังสือที่ไม่มีที่มา เธอพบรอยเปื้อนที่เหมือนฝุ่นในเรือนกระจก และตอนนี้เขาก็พบข้อความที่พูดถึง ‘การทดลองทางวิทยาศาสตร์ขั้นสูง’ และ ‘การใช้แสงพิเศษเพื่อการบันทึกข้อมูล’ ในบันทึกเกี่ยวกับเรือนกระจก
“ถ้าเรือนกระจกไม่ได้ถูกสร้างขึ้นเพื่อปลูกพืช… หรือเพื่อเป็นแค่สิ่งก่อสร้างสวยงาม… แล้วมันถูกสร้างขึ้นเพื่ออะไรกันแน่?” เอเลียสถามคำถามที่สะท้อนอยู่ในใจของเขา “และ ‘แสงพิเศษ’ ที่ว่านั้น มันคืออะไร?”
ทันใดนั้น ประตูห้องสมุดก็เปิดออกอย่างแรง ทหารราชสำนักสองนายยืนคุมเชิงอยู่หน้าประตู “ท่านเอเลียส ท่านบรอนเวน” หนึ่งในนั้นกล่าวด้วยน้ำเสียงแข็งกร้าว “ท่านราชเลขาธิการมีคำสั่งให้เรามานำตัวท่านทั้งสองไปยังพระราชวังทันที มีเรื่องด่วนเกี่ยวกับ… ความปลอดภัยของเอลเดอร์เมียร์”
ดวงตาของเอเลียสเบิกกว้าง เขาหันไปมองบรอนเวน เธอขมวดคิ้วแน่น “ความปลอดภัย?”
“ใช่” ทหารย้ำ “เกี่ยวกับ… การค้นพบข้อมูลที่อาจเป็นภัยต่อราชอาณาจักร”
บรอนเวนสูดหายใจลึก “ดูเหมือนว่าความจริงกำลังจะเปิดเผย” เธอพูดกับเอเลียส “และดูเหมือนว่าราชสำนักจะไม่อยากให้มันเปิดเผย”
ก่อนที่เอเลียสจะได้ตอบอะไร ทหารอีกนายก็ก้าวเข้ามา “ขออภัย แต่คำสั่งคือให้นำตัวท่านไปทันที” เขาเอื้อมมือมาจะจับแขนของเอเลียส แต่บรอนเวนขวางไว้ “อย่าเพิ่ง” เธอพูด “ฉันขอเวลาเตรียมตัวสักครู่”
ขณะที่ทหารลังเล บรอนเวนก็แอบโยนเอกสารที่เธอถืออยู่ให้เอเลียส “เอาไป” เธอพึมพำ “เก็บไว้ให้ดี”
เอเลียสรับเอกสารมาด้วยความตกใจ เขาซ่อนมันไว้ในเสื้อคลุมอย่างรวดเร็ว เมื่อเขามองขึ้นไปอีกครั้ง ทหารทั้งสองนายก็มองมาที่เขาและบรอนเวนด้วยสายตาที่จับผิด
“การเตรียมตัวเสร็จแล้ว” บรอนเวนกล่าว เธอหันไปมองเอเลียส “เราไปกันเถอะ”
ทั้งสองเดินออกไปจากห้องสมุด โดยมีทหารราชสำนักเดินตามประกบอย่างใกล้ชิด เอเลียสสัมผัสได้ถึงน้ำหนักของเอกสารในเสื้อคลุมของเขา มันคือเบาะแสแรกที่เขาได้รับเกี่ยวกับวัตถุประสงค์ที่แท้จริงของเรือนกระจกแก้ว และเขาไม่แน่ใจว่าการเดินทางไปยังพระราชวังครั้งนี้ จะนำพาเขาไปสู่ความจริง หรือนำพาเขาไปสู่… อันตรายที่มองไม่เห็น
--- เอเลียสพยายามสืบค้นประวัติของเรือนกระจกแก้ว แต่พบว่าข้อมูลส่วนใหญ่ถูกปิดบัง เขาและบรอนเวนได้พบข้อความที่กล่าวถึง 'การทดลองทางวิทยาศาสตร์ขั้นสูง' และ 'การใช้แสงพิเศษเพื่อการบันทึกข้อมูล' ก่อนที่ทหารราชสำนักจะมานำตัวพวกเขาไปยังพระราชวัง ทำให้เกิดความสงสัยว่าเรือนกระจกอาจมีวัตถุประสงค์อื่นที่อันตรายกว่าที่คิด