ตอนที่ 166 — การสอบสวนในห้องสมุดเก่า
เอเลียสเดินฝ่าฝูงฝุ่นที่ฟุ้งกระจายจากการเปิดประตูห้องเก็บเอกสารเก่า เขาพยายามสูดอากาศที่อบอวลไปด้วยกลิ่นกระดาษเปื่อยและหมึกแห้งเข้าไปให้เต็มปอด แต่กลับได้กลิ่นอับชื้นเสียมากกว่า แสงแดดอ่อนๆ ยามบ่ายลอดผ่านช่องหน้าต่างแคบๆ สาดเป็นลำยาวๆ ตกกระทบชั้นวางหนังสือโบราณที่สูงเสียดเพดาน ราวกับต้องการชี้เป้าไปยังความลับที่ถูกซุกซ่อนไว้เนิ่นนาน
“คุณธอร์น?” เอเลียสเรียกชื่อเจ้าหน้าที่อาวุโสที่เขาได้รับข้อมูลมา เขาเห็นร่างผอมบางของชายชรานั่งอยู่หลังโต๊ะไม้โอ๊คขนาดใหญ่ กองเอกสารกระจัดกระจายราวกับเพิ่งผ่านสมรภูมิรบมาหมาดๆ คุณธอร์นเงยหน้าขึ้น ดวงตาที่เคยฉายแววเฉลียวฉลาด บัดนี้กลับฉายแววเหนื่อยล้าและหวาดระแวง
“มีอะไรหรือ” เสียงของคุณธอร์นแหบพร่า ราวกับไม่ได้ใช้งานมานาน “ข้าจำท่านไม่ได้”
“ข้าคือ เอเลียส จากสำนักอาลักษณ์” เอเลียสแนะนำตัวอย่างเป็นทางการ ยื่นตราประจำตำแหน่งให้ดู “ข้ามาตามคำร้องขอของท่านเกี่ยวกับความไม่สงบที่เกิดขึ้นในปีที่สิบแห่งรัชสมัย”
คุณธอร์นชะงักไปเล็กน้อย มือที่กำลังจะหยิบปากกาลงชะงักค้าง ดวงตาเบิกกว้างขึ้นอย่างเห็นได้ชัด “ความไม่สงบ… ปีที่สิบ? ข้า… ข้าจำอะไรเกี่ยวกับเรื่องนั้นไม่ได้” เขาพยายามหลบสายตาเอเลียส ก้มหน้ามองกองเอกสารเบื้องหน้า
“ท่านแน่ใจหรือ?” เอเลียสเอ่ยถาม พยายามควบคุมน้ำเสียงให้เป็นกลาง “บันทึกของสำนักระบุว่าท่านเป็นหนึ่งในผู้ที่ปฏิบัติหน้าที่ในหอสมุดในเวลานั้น”
“บันทึก… บันทึกก็ผิดพลาดได้” คุณธอร์นตอบเสียงแผ่ว “เวลาผ่านไปนานแล้ว ทุกอย่างก็เลือนลางไปตามกาลเวลา” เขาเริ่มพลิกเอกสารไปมาอย่างไม่มีจุดหมาย สร้างเสียงเสียดสีของกระดาษที่น่ารำคาญ
เอเลียสสังเกตเห็นความตึงเครียดที่แผ่ออกมาจากตัวคุณธอร์น เขาถอนหายใจแผ่วเบา “ผมเข้าใจว่าเรื่องนี้อาจเป็นเรื่องละเอียดอ่อน” เอเลียสกล่าว “แต่การสืบค้นข้อมูลนี้เป็นสิ่งจำเป็นต่อความมั่นคงของเอลเดอร์เมียร์” เขาโน้มตัวไปข้างหน้าเล็กน้อย “เราต้องเข้าใจสิ่งที่เกิดขึ้นในอดีต เพื่อป้องกันไม่ให้ประวัติศาสตร์ซ้ำรอย”
คุณธอร์นเงียบไปนาน เขาปล่อยปากกาที่ถือไว้หลุดมือร่วงลงบนพื้นไม้ เสียงดัง “กึก” เขาไม่ได้ก้มลงไปเก็บ เพียงแต่นั่งนิ่งๆ ปล่อยให้ความเงียบปกคลุม
“ปีที่สิบ…” คุณธอร์นพึมพำ “เป็นปีที่วุ่นวาย… วุ่นวายมาก” เขาค่อยๆ เงยหน้าขึ้นมา สบตาเอเลียสอีกครั้ง คราวนี้แววตาเต็มไปด้วยความหวาดกลัวที่ปกปิดไม่มิด “ข้า… ข้าไม่อยากนึกถึงมัน”
“เกิดอะไรขึ้นครับ?” เอเลียสถาม สังเกตเห็นเหงื่อเม็ดเล็กๆ ผุดขึ้นที่ขมับของคุณธอร์น
“คำพยากรณ์…” คุณธอร์นกล่าวเสียงสั่น “คำพยากรณ์ที่ไม่เคยมีใครเคยเห็นมาก่อน มันปรากฏขึ้น… ในหลายๆ ที่” เขาหยุดพูด เหมือนกำลังพยายามรวบรวมสติ
“คำพยากรณ์? เกี่ยวกับอะไร?” เอเลียสถาม
“เกี่ยวกับ… ราชินีผู้จะมาจุติ” คุณธอร์นพูดออกมาอย่างยากลำบาก “ผู้ที่จะนำความสมดุลมาสู่โลก” เขาขมวดคิ้ว “ตอนนั้น… ทุกคนแตกตื่น”
เอเลียสจดจำคำพูดของบรอนเวนในเรือนกระจกได้ทันที ‘คำทำนายถึงราชินีผู้จะมาจุติเพื่อนำความสมดุลมาสู่โลก’ นี่คือส่วนหนึ่งของบันทึกเก่าแก่ที่เธอพบ มันถูกเขียนขึ้นก่อนเหตุการณ์ความไม่สงบใน RY10 เสียอีก
“แล้วมันเกี่ยวกับความวุ่นวายอย่างไร?” เอเลียสถาม
“ผู้คน… ผู้คนเริ่มตีความคำพยากรณ์ไปต่างๆ นานา” คุณธอร์นอธิบาย “เกิดการแบ่งฝักแบ่งฝ่าย… กล่าวหากันไปมา” เขาเล่าต่อ “มีการประท้วง… จลาจล… พวกเราต้องปิดหอสมุดไปหลายวัน”
เอเลียสพยักหน้าช้าๆ “ผมเข้าใจ” เขาหยิบเหรียญทองแดงเล็กๆ ออกมาจากกระเป๋าเสื้อ ยื่นให้คุณธอร์น “นี่… อาจจะช่วยให้ท่านสบายใจขึ้น”
คุณธอร์นลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะค่อยๆ เอื้อมมือมารับเหรียญไป กำมันไว้แน่นในมือ “ขอบใจ” เขากล่าวเบาๆ “ข้า… ข้าต้องการเงินจริงๆ” เขาถอนหายใจ “หลังจากเรื่องนั้น… ทุกอย่างก็เปลี่ยนไป”
“เปลี่ยนไปอย่างไรครับ?” เอเลียสถาม
“หลังจากที่ความวุ่นวายสงบลง…” คุณธอร์นกล่าว “ไม่นาน… ก็มีการค้นพบสิ่งหนึ่ง… ที่หอสมุด”
“ค้นพบอะไร?”
“แหล่งพลังงาน” คุณธอร์นตอบ “แหล่งพลังงานที่ไม่เคยมีใครรู้จักมาก่อน มันถูกค้นพบในส่วนที่ลึกที่สุดของหอสมุด… ใกล้กับที่เก็บตำราต้องห้าม” ดวงตาของคุณธอร์นเบิกกว้างขึ้นอีกครั้ง “และ… มันถูกนำมาใช้… ในการเสริมสร้างระบบอาลักษณ์แสงของเรา”
เอเลียสรู้สึกได้ถึงความเย็นที่แล่นไปทั่วกระดูกสันหลัง ‘แหล่งพลังงานที่ไม่ทราบที่มา’ ถูกนำมาใช้ในระบบอาลักษณ์แสง? นี่มัน… ยิ่งกว่าที่เขากังวลเสียอีก ความผิดปกติที่เซเลสเทนพบในผลึกแก้วหลัก… รอยร้าวที่เปล่งแสงสีฟ้าอ่อนๆ… พลังงานที่รั่วไหลออกมา… มันเชื่อมโยงกับสิ่งที่เกิดขึ้นในปีที่สิบได้อย่างไร? เขาหวนนึกถึงคำพูดของบรอนเวนอีกครั้ง เกี่ยวกับภาพเหตุการณ์ในอดีตและอนาคตที่ปรากฏบนผนังแก้วในเรือนกระจก
“แล้ว… แหล่งพลังงานนั้น… มาจากไหน?” เอเลียสถามเสียงเข้ม
คุณธอร์นส่ายหน้าช้าๆ “ไม่มีใครรู้” เขาตอบ “มันปรากฏขึ้น… เหมือนกับคำพยากรณ์… ไม่มีที่มา… ไม่มีต้นกำเนิดที่ชัดเจน” เขาเงยหน้าขึ้นมองเอเลียส “เหมือนกับ… หนังสือบางเล่ม… ที่ไร้ต้นฉบับ”
เอเลียสรู้สึกเหมือนถูกตบหน้าด้วยความจริงอันน่าสะพรึงกลัว ระบบอาลักษณ์แสงที่เขาภาคภูมิใจ… ที่เป็นเสาหลักของเอลเดอร์เมียร์… อาจจะถูกสร้างขึ้นจากสิ่งที่ไม่ถูกต้องตามกฎ? สิ่งที่อาจนำมาซึ่งอันตรายที่ยิ่งกว่าความวุ่นวายที่เคยเกิดขึ้น?
“ข้า… ข้าพูดมากเกินไปแล้ว” คุณธอร์นกล่าวอย่างกระวนกระวาย “ข้าต้องไปแล้ว” เขาลุกขึ้นยืนอย่างรวดเร็ว ทิ้งให้เอเลียสนั่งนิ่งอยู่กับคำพูดที่ยังคงก้องอยู่ในหู
“แหล่งพลังงานที่ไม่ทราบที่มา…” เอเลียสพึมพำกับตัวเอง เขามองไปยังชั้นหนังสือโบราณที่ซับซ้อน ราวกับว่ามันกำลังปิดบังความลับดำมืดอีกมากมาย ความเชื่อมโยงระหว่างคำพยากรณ์ในอดีตกับเทคโนโลยีปัจจุบัน… มันช่างน่ากังวล
ทันใดนั้นเอง เอเลียสก็ได้ยินเสียงกระซิบแผ่วเบาดังมาจากมุมห้องเก็บเอกสาร แต่เมื่อเขาหันไปมองกลับไม่พบสิ่งใด เขาเหลือบมองไปยังประตูที่ปิดสนิทของห้องเก็บเอกสารอีกบานหนึ่ง ซึ่งตั้งอยู่ลึกเข้าไปในความมืด มีป้ายเขียนว่า 'ส่วนต้องห้าม: ห้ามเข้าโดยเด็ดขาด' ความรู้สึกบางอย่างเตือนเขาว่า คำตอบที่เขากำลังตามหา… อาจจะซ่อนอยู่ที่นั่น
--- เอเลียสสอบถามเจ้าหน้าที่เก่าเกี่ยวกับความไม่สงบในปี RY10 ซึ่งเจ้าหน้าที่เผยว่าเกิดจากการเผยแพร่คำพยากรณ์เกี่ยวกับราชินีผู้จะมาจุติ และหลังจากนั้นไม่นาน ก็มีการค้นพบ 'แหล่งพลังงาน' ที่ไม่ทราบที่มาซึ่งถูกนำมาใช้ในระบบอาลักษณ์แสง