ตอนที่ 161 — สายน้ำหล่อเลี้ยงชีวิต
กลิ่นอับชื้นของโคลนเลนและไอเค็มจากทะเลสาบใหญ่ลอยปะปนอยู่ในอากาศยามเช้า คามินยืนพิจารณาโครงสร้างไม้ขนาดมหึมาที่เขาและชาวบ้านช่วยกันต่อเติมมาหลายสัปดาห์ ตั้งตระหง่านอยู่ริมชายฝั่งที่มีคลื่นซัดสาดไม่หยุดหย่อน เสียงไม้เสียดสีกันดังเอี๊ยดอ๊าดเมื่อกระแสน้ำซัดเข้ามากระทบ ราวกับมันกำลังกระซิบเตือนถึงความท้าทายที่รออยู่เบื้องหน้า "มันจะเวิร์คจริงๆ เหรอ?" รินเอ่ยถามพลางก้าวเข้ามาใกล้ โครงสร้างที่คามินกำลังต่ออยู่นั้นดูแปลกตา ไม่เหมือนกับกังหันน้ำหรือเครื่องสูบน้ำแบบที่เคยเห็นทั่วไป มันประกอบด้วยแกนหมุนขนาดใหญ่ที่ติดตั้งใบพัดจำนวนมาก และมีกลไกซับซ้อนที่เชื่อมต่อกับส่วนฐานซึ่งจมอยู่ใต้น้ำ "หลักการมันก็เหมือนกับเวลาที่เราโยนหินลงไปในน้ำนั่นแหละ" คามินตอบพลางลูบไปตามเนื้อไม้ที่เปียกชื้น "คลื่นที่ซัดเข้ามามันจะยกและกดแกนหมุน ทำให้ใบพัดหมุน" "แล้วมันจะผลิตพลังงานได้มากพอจริงๆ เหรอ?" รินถามอีกครั้ง ดวงตาจับจ้องไปที่กลไกที่ดูเหมือนจะยังไม่สมบูรณ์นัก "นั่นคือสิ่งที่เราต้องพิสูจน์" คามินตอบ เขาเดินอ้อมไปอีกด้านของโครงสร้าง ชี้ให้เห็นถึงท่อที่เชื่อมต่อกับตัวเครื่อง "เราจะใช้พลังงานที่ได้มาสูบน้ำจากคลองน้ำจืดขึ้นไปเก็บไว้ในถังพักด้านบน เพื่อใช้ในการชลประทาน"
รินพยักหน้าอย่างเข้าใจ "เข้าใจแล้ว! ถ้าทำสำเร็จ จะช่วยแก้ปัญหาเรื่องน้ำได้เยอะเลย" เธอกล่าวด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น "แต่ถ้ามันไม่เวิร์คขึ้นมาล่ะ?"
"เราก็ต้องหาวิธีปรับปรุง" คามินตอบอย่างใจเย็น "ทุกอย่างต้องมีการลองผิดลองถูก" เขาเดินกลับมาที่แกนหมุนอีกครั้ง คว้าประแจขนาดใหญ่มาขันน็อตตัวหนึ่งให้แน่นขึ้น "นายหัวเดชามาหาอีกแล้วเมื่อเช้านี้" รินพูดขึ้นพลางทอดสายตามองออกไปที่ลำคลอง "เขาบอกว่าอยากจะดูปุ๋ยที่เราทำ"
คามินชะงักมือไปครู่หนึ่ง "เขาคงอยากจะขอดูวิธีการผลิตของเรานั่นแหละ" เขาพูดอย่างไม่ใส่ใจนัก "แต่เราไม่ได้ให้เขาเข้าไปดู"
"ก็ดีแล้ว" รินพยักหน้า "ฉันไม่ไว้ใจเขาเลย"
คามินเงยหน้ามองริน "เขาเสนออะไรให้เรา?"
"เขาก็บอกเหมือนเดิม" รินถอนหายใจ "ว่าถ้าเราเลิกต่อต้าน เขื่อนของเขา จะให้เรามีสิทธิ์ใช้คลองบางคลองได้"
"เป็นไปไม่ได้" คามินส่ายหน้า "เราสู้เพื่อคลองของเรา"
ทันใดนั้น เสียงกระแสน้ำที่ซัดเข้ามากระทบโครงสร้างก็ดังขึ้นผิดปกติ คลื่นลูกใหญ่ซัดเข้ามาปะทะอย่างแรง จนแกนหมุนขนาดใหญ่เริ่มขยับอย่างรวดเร็ว ใบพัดหมุนคว้าง ส่งเสียงดังหึ่งๆ "มาแล้ว!" คามินร้องเสียงหลง "ได้เวลาทดสอบแล้ว!"
เขาเร่งให้รินไปเปิดวาล์วน้ำที่เชื่อมต่อกับถังพักด้านบน ขณะที่เขาเองก็เตรียมตัววัดค่าพลังงานที่ผลิตได้ ใบพัดหมุนเร็วจนมองแทบไม่ทัน แรงเหวี่ยงมหาศาลทำให้โครงสร้างไม้สั่นสะเทือน แต่มันยังคงแข็งแรงมั่นคงอย่างน่าประหลาดใจ
"เร็วเข้า!" คามินตะโกนด้วยความตื่นเต้น "เปิดวาล์วเลย!"
รินรีบวิ่งไปที่คันโยกแล้วออกแรงดึง น้ำจากถังพักด้านบนเริ่มไหลลงท่อด้วยแรงดันที่สูงขึ้นอย่างเห็นได้ชัด "สำเร็จ!" เธอร้องออกมาด้วยความดีใจ "น้ำกำลังไหล!"
คามินยิ้มกว้าง มองดูเข็มวัดพลังงานที่ค่อยๆ ชี้สูงขึ้นเรื่อยๆ "มันเวิร์คจริงๆ" เขาพึมพำกับตัวเอง "เราทำได้แล้ว"
เขาเดินสำรวจโครงสร้างอีกครั้ง สังเกตการหมุนของใบพัดและการไหลของน้ำที่เชื่อมต่อกับระบบชลประทาน "หลักการของธรรมชาติ มันไม่มีวันผิดพลาด" เขาพูดพร้อมกับรอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความภาคภูมิใจ "คลื่นพวกนี้แหละ คือพลังงานที่จะหล่อเลี้ยงชีวิตของเรา"
เมื่อคลื่นลูกถัดไปซัดเข้ามากระทบ แกนหมุนก็หมุนต่อไปอย่างสม่ำเสมอ ระบบผลิตพลังงานจากคลื่นทำงานได้อย่างเต็มประสิทธิภาพ ปล่อยพลังงานสะอาดที่ได้จากสายน้ำไปหล่อเลี้ยงผืนดินที่แห้งผาก "เราต้องทำให้มันใหญ่กว่านี้" รินเสนอขณะมองดูระบบที่กำลังทำงาน "ให้ครอบคลุมทุกพื้นที่"
คามินพยักหน้าเห็นด้วย "แน่นอน" เขาตอบ "นี่เป็นเพียงจุดเริ่มต้น"
ทันใดนั้น เสียงฝีเท้าหนักๆ ก็ดังใกล้เข้ามา นายหัวเดชาก้าวออกมาจากเงามืดของต้นไม้ เขาเดินตรงมาที่คามินและริน พร้อมกับรอยยิ้มที่ดูเหมือนจะอบอุ่น แต่แววตาของเขากลับเย็นชา "ยินดีด้วย" เขาเอ่ยขึ้น "ผมเห็นระบบของคุณแล้ว มันน่าประทับใจมาก"
คามินและรินมองหน้ากันด้วยความสงสัย "คุณมาทำอะไรที่นี่?" คามินถาม
"ผมแค่อยากจะมาแสดงความยินดี" นายหัวเดชาตอบ "และก็อยากจะเสนอข้อตกลงบางอย่าง" เขาหยุดครู่หนึ่ง ก่อนจะพูดต่อด้วยน้ำเสียงที่แฝงไปด้วยการบีบบังคับ "ผมต้องการให้คุณหยุดการก่อสร้างทุกอย่าง และส่งมอบระบบนี้ให้ผม"
รินเตรียมจะต่อปากต่อคำ แต่คามินยกมือห้ามไว้ เขามองนายหัวเดชาอย่างสงบนิ่ง "คุณต้องการระบบนี้ไปทำอะไร?"
"ผมจะใช้มัน เพื่อสร้างเขื่อนของผมให้สมบูรณ์" นายหัวเดชาตอบอย่างตรงไปตรงมา "และเมื่อเขื่อนของผมสร้างเสร็จ โลกทั้งใบจะอยู่ภายใต้การควบคุมของผม"
คามินเม้มปากแน่น ก่อนจะตอบด้วยน้ำเสียงที่หนักแน่น "ไม่มีทาง"
นายหัวเดชาหัวเราะเบาๆ "คุณคิดว่าคุณมีทางเลือกงั้นเหรอ?" เขาพูดพลางกวาดสายตามองไปที่โครงสร้างระบบผลิตพลังงานจากคลื่น "ถ้าคุณไม่ร่วมมือ ผมจะทำลายมันด้วยมือของผมเอง"
ทันใดนั้น คลื่นลูกใหญ่ก็ซัดเข้ามาอีกครั้ง คราวนี้มันรุนแรงกว่าเดิมมาก โครงสร้างไม้สั่นคลอนอย่างหนัก เสียงไม้แตกดังครืนๆ
"ไม่!" รินตะโกน
คามินรีบวิ่งเข้าไปประคองโครงสร้างที่กำลังจะพังทลาย แต่แรงของคลื่นนั้นมหาศาลเกินกว่าที่เขาจะต้านทานได้ "หนีไป!" เขาตะโกนบอกริน
แต่รินไม่ยอมหนี เธอพุ่งเข้าไปช่วยคามินประคองโครงสร้างไว้ ขณะที่นายหัวเดชายืนมองเหตุการณ์ด้วยรอยยิ้มที่เยือกเย็นราวกับน้ำแข็ง "คุณจะเสียใจ" เขาพูดทิ้งท้าย ก่อนจะเดินจากไป ปล่อยให้คามินและรินเผชิญหน้ากับความโกรธเกรี้ยวของธรรมชาติเพียงลำพัง...
--- คามินประสบความสำเร็จในการสร้างระบบผลิตพลังงานจากคลื่นโดยใช้หลักการธรรมชาติ แต่ขณะที่เขากำลังทดสอบระบบ นายหัวเดชาก็ปรากฏตัวขึ้นพร้อมข้อเสนอให้คามินส่งมอบระบบดังกล่าวให้กับตนเพื่อนำไปใช้ในการสร้างเขื่อน แต่คามินปฏิเสธ ทำให้เกิดการปะทะกันของอำนาจท่ามกลางคลื่นลมที่รุนแรง