ตอนที่ 129 — เสียงกัมปนาทจากท่อทองแดง
“เช็กคานยึดรอกด่วน! ถ้าแรงดันน้ำไม่นิ่ง กระบอกสูบจะระเบิดใส่หน้าเราแทน!” คามินตะโกนก้องแข่งกับเสียงคลื่นที่กระทบกราบเรือไม้โอ๊กหนา เสียงไม้ลั่นเอี๊ยดอ๊าดเหมือนกระดูกที่กำลังจะหักภายใต้แรงกดดันของกระแสน้ำมรสุมที่เปลี่ยนทิศอย่างกะทันหัน
คามินปาดเหงื่อที่ไหลเข้าตา มือที่เปื้อนคราบน้ำมันเครื่องและสนิมสั่นเทาเล็กน้อย เขาไม่ได้กลัวความตาย แต่เขากลัวว่ากลไกที่เขาทุ่มเทสร้างขึ้นมากับมือจะกลายเป็นเศษเหล็กไร้ค่าในวินาทีสำคัญ เขามองออกไปที่ปากคลอง เห็นเงาทึบของเรือเหล็กขนาดมหึมาสามลำกำลังเคลื่อนตัวผ่านม่านหมอกเข้ามาอย่างช้าๆ เรือของนายหัวเดชาไม่ได้มาเพื่อค้าขาย แต่มันมาเพื่อปิดกั้นทางน้ำแห่งนี้ด้วยอำนาจปืนใหญ่
“พวกมันมากันสี่ลำ คามิน! ไม่ใช่สาม!” รินตะโกนข้ามดาดฟ้าเรือ เสียงของเธอแหลมคมและเด็ดขาดเหมือนคมมีดที่กรีดผ่านอากาศ “ลำที่สี่กำลังอ้อมมาจากทางโค้งท้ายดอน! เตรียมเปิดประตูน้ำเดี๋ยวนี้!”
คามินหันไปมองตามนิ้วของริน เรือลำที่สี่นั้นมีขนาดใหญ่กว่าลำอื่น และมันกำลังมุ่งหน้ามาตัดหน้าทางออกเดียวที่จะทำให้พวกเขาร่นถอยไปตั้งหลักได้ “ริน! ถ้าเราเปิดประตูน้ำตอนนี้ แรงดันน้ำจะมหาศาลเกินกว่าที่โครงสร้างไม้ของเรือเราจะรับไหว เราอาจจะจมไปพร้อมกับพวกมัน!”
“ถ้าไม่ทำตอนนี้ เราก็ไม่มีโอกาสได้จมเพราะเรือล่ม แต่จะถูกถล่มจนกลายเป็นเศษไม้!” รินกระแทกเท้าลงบนพื้นเรือที่เปียกชื้น “คามิน เชื่อใจกลไกของนายหน่อย!”
คามินกัดฟันกรอด เขากลับมาที่จุดศูนย์กลางของดาดฟ้าเรือ ที่นั่นมีวัตถุประหลาดตั้งอยู่ มันไม่ใช่ปืนใหญ่ทองเหลืองแบบที่พวกพ่อค้าต่างถิ่นใช้ แต่มันคือท่อทองแดงขนาดมหึมาที่ดัดแปลงมาจากเครื่องสูบน้ำแรงดันสูงโบราณ ผูกติดกับกลไกเฟืองไม้ที่เขาแกะสลักอย่างประณีตตามแบบที่เคยอ่านเจอในบันทึกเก่าๆ ของเถาว์
“ริน! คุมท้ายเรือไว้! คุมระดับน้ำให้คงที่ที่สุด!” คามินสั่งการลูกเรือที่เหลืออยู่เพียงไม่กี่คน เขาเริ่มหมุนคันโยกเหล็กเพื่อปรับระดับวาล์ว “เตรียมเชื้อเพลิงดินปืนผสมยางไม้!”
เสียงฝีเท้าหนักๆ ของทหารรับจ้างบนเรือเหล็กของนายหัวเดชาเริ่มดังใกล้เข้ามา เสียงปืนคาบศิลาจากฝั่งศัตรูดังขึ้น ปัง! ปัง! กระสุนตะกั่วพุ่งเจาะเข้าที่กราบเรือไม้จนเศษไม้กระเด็นว่อน คามินก้มหลบหลังป้อมไม้ หัวใจเต้นระรัวจนแทบจะทะลุอก
“คามิน! พวกมันเล็งปืนใหญ่เข้าที่ช่องว่างระหว่างเรือกับประตูน้ำแล้ว!” รินตะโกนเตือน ใบหน้าของเธอเปื้อนเขม่าดินปืนแต่ดวงตายังคงมุ่งมั่น “ถ้ามันยิงออกมาก่อน เราจะเสียจังหวะน้ำขึ้น!”
คามินมองไปที่มาตรวัดแรงดันน้ำที่ทำจากแก้วใส เข็มสั่นรัวอยู่ในโซนสีแดง “อีกนิดเดียว... อีกนิดเดียวเท่านั้น...” เขาพึมพำ พลางใช้ประแจขันน็อตตัวสุดท้ายที่เริ่มหลวมจากการสั่นสะเทือน
ศัตรูเริ่มขยับปืนใหญ่เหล็กของพวกมัน เสียงกลไกเหล็กกระทบกันดัง แกรก... แกรก... เป็นสัญญาณว่าพวกมันกำลังเล็งมาที่เรือของพวกเขา นายหัวเดชาอาจจะนั่งอยู่บนเรือลำใหญ่ที่สุดนั่น มองดูการล่มสลายของวิถีชาวน้ำด้วยสายตาเย็นชา
“ยิงได้!” รินสั่งการ
คามินไม่ได้ยิงปืนใหญ่ แต่มันคือการ ‘ปลดปล่อย’ เขาตบสลักสุดท้ายลงไป แรงดันน้ำที่ถูกกักเก็บไว้ในถังทองแดงพุ่งทะยานผ่านท่อส่งเสียงหวีดหวิวเหมือนเสียงกรีดร้องของปีศาจ ในขณะเดียวกันเขาก็โยนก้อนดินปืนผสมยางไม้ลงไปในปากกระบอกที่เชื่อมต่อกับระบบไอน้ำ
ตูมมมมมมมม!
ไม่ใช่เสียงระเบิดจากการเผาไหม้เพียงอย่างเดียว แต่มันคือเสียงระเบิดของมวลน้ำมหาศาลที่ถูกอัดด้วยแรงดันสูงพุ่งออกไปเหมือนกระสุนปืนใหญ่ขนาดมหึมา พลังงานจากน้ำและไฟพุ่งเข้าปะทะกับกราบเรือเหล็กของศัตรูอย่างจัง แรงกระแทกทำให้เรือเหล็กลำหน้าสุดเสียหลักจนหัวเรือทิ่มลงในร่องน้ำ
“โดนเข้าเต็มๆ!” รินตะโกนพร้อมเสียงหัวเราะอย่างผู้ชนะที่เต็มไปด้วยความระทึก
แต่ความสำเร็จนั้นสั้นนัก เรือลำที่สองและสามเริ่มขยับล้อมเข้ามา พลปืนของพวกมันเริ่มระดมยิงใส่จุดอ่อนของเรือไม้คามิน คามินมองดูท่อทองแดงของเขาที่ตอนนี้เริ่มมีรอยร้าวจากการใช้งานหนักเกินขีดจำกัด
“คามิน! เราต้องถอยไปที่คลองเล็กข้างหน้า!” รินตะโกนสั่งขณะที่พยายามคุมหางเสือไม่ให้เรือหมุนคว้าง “พวกมันจะล้อมเราไว้หมด!”
คามินมองดูควันไฟที่พวยพุ่งจากเรือศัตรู เขาเห็นรอยบุบขนาดใหญ่บนตัวเรือเหล็กนั่น แต่มันยังไม่พอที่จะหยุดกองเรือทั้งหมดได้ เขาหันไปมองริน เห็นความมุ่งมั่นในดวงตาของหญิงสาวที่ต้องการปกป้องบ้านเกิดของเธอ
“เราจะไม่ถอยจนกว่าจะลากพวกมันออกไปจากคลองนี้ได้!” คามินตะโกนกลับ เสียงของเขามั่นคงขึ้นอย่างไม่น่าเชื่อ เขากลับไปที่คันโยก เตรียมพร้อมสำหรับแรงดันน้ำระลอกที่สอง “เตรียมน้ำมันเพิ่ม! เราจะทำแบบเดิม แต่คราวนี้จะอัดแรงดันให้มากกว่าเดิมเป็นสองเท่า!”
เรือเหล็กลำที่สองเริ่มเคลื่อนเข้าสู่ระยะประชิด ปืนใหญ่ของมันเล็งตรงมาที่ดาดฟ้าเรือของพวกเขา คามินกำด้ามคันโยกแน่นจนข้อนิ้วขาวโพลน เขารู้ดีว่าถ้าครั้งนี้พลาด เขาจะไม่มีโอกาสได้เห็นแสงอาทิตย์พรุ่งนี้อีกเลย
“พวกมันกำลังจะยิง!” รินตะโกนเตือน พร้อมกับชักดาบสั้นออกมาเตรียมพร้อมรับมือทหารที่อาจจะกระโดดข้ามเรือมา
--- คามินใช้เครื่องยิงแรงดันน้ำดัดแปลงจากอุปกรณ์โบราณโจมตีเรือเหล็กของนายหัวเดชาจนได้รับความเสียหาย แต่ศัตรูยังคงล้อมเข้ามา คามินจึงตัดสินใจเตรียมใช้พลังทำลายล้างที่สูงขึ้นเพื่อขับไล่พวกมันออกไปจากคลองให้ได้