ตอนที่ 84 — เสียงเรียกจากรอยแยก
รอยแยกมิติใหม่แผ่ขยายราวกับบาดแผลบนผืนฟ้า อากาศรอบตัวธาราเริ่มสั่นสะเทือนราวกับถูกฉีกกระชาก แรงดึงดูดที่ไม่คุ้นเคยบิดเบือนทุกสิ่งรอบกาย กลิ่นอายของความว่างเปล่าที่แท้จริงที่เธอเคยสัมผัสในอดีตผุดขึ้นมาอีกครั้ง แต่คราวนี้มันรุนแรงกว่า เศร้าหมองกว่า และเจ็บปวดกว่าเดิม
“นี่มัน… อะไรกัน?” เสียงของครามแหบพร่า ดวงตาเบิกกว้างมองไปยังรอยแยกที่กำลังขยายใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ แสงสีดำมืดที่แผ่ออกมาจากรอยแยกนั้นดูดกลืนทุกอย่างรอบตัว ราวกับปากอันไร้สิ้นสุดที่กำลังจะกลืนกินโลกใบนี้
ธารากลั้นหายใจ สัมผัสได้ถึงแรงดึงดูดที่ทรงพลังมหาศาลพุ่งตรงมาที่เธอ ราวกับว่าตัวตนที่เพิ่งหลอมรวมกับ ‘สิ่งที่ถูกลบเลือน’ ของเธอ เป็นสิ่งที่ถูกหมายตาเป็นพิเศษ “มัน… กำลังเรียกหา” เธอพึมพำ เสียงของเธอแผ่วเบา แทบจะกลืนหายไปกับเสียงครวญครางของมิติที่กำลังบิดเบี้ยว
The Architects ปรากฏตัวขึ้นรอบตัวพวกเขา ร่างกายที่สร้างจากรูปทรงเรขาคณิตอันสมบูรณ์แบบดูราวกับจะถูกบดขยี้ด้วยพลังที่กำลังปะทุขึ้นจากรอยแยก “ความไม่สมบูรณ์แบบ… เป็นสิ่งที่ไม่อาจดำรงอยู่ได้” เสียงสังเคราะห์ที่เยือกเย็นดังขึ้น แต่คราวนี้มันมีความลังเลเจืออยู่ “สมดุล… กำลังถูกทำลาย”
‘ผู้เฝ้ามอง’ ปรากฏตัวขึ้นในเบื้องหน้าของธารา ร่างกายอันไร้รูปร่างที่ประกอบด้วยแสงดาวนับล้านดวง ส่องประกายเจิดจ้าจนแทบจะมองไม่เห็น “เส้นแบ่งระหว่างความเป็นจริง… กำลังพร่าเลือน” เสียงของมันดังก้องราวกับเสียงดนตรีที่ประสานกันของจักรวาล “เจ้า… กำลังจะกลายเป็นสะพาน… หรือหลุมดำ…”
ธารากระชับมือที่กำ ‘มีดสั้นแห่งป่า’ ไว้แน่น ผิวของใบมีดเรืองแสงสีเขียวอ่อนเป็นประกาย พลังชีวิตของป่าแผ่ซ่านออกมา เป็นเกราะป้องกันอันบอบบางต่อคลื่นพลังอันมหาศาลจากรอยแยก “ฉัน… จะไม่ยอมให้มันกลืนกินทุกสิ่ง” เธอประกาศก้อง แม้จะรู้สึกได้ว่าน้ำเสียงของเธอกำลังสั่นเครือ
“แต่เจ้าไม่เข้าใจ” เสียงอันเยือกเย็นของ The Architects ดังขึ้น “นี่ไม่ใช่การกลืนกิน… นี่คือการ ‘แก้ไข’… การคืนสู่สภาวะดั้งเดิม”
‘สิ่งที่ถูกลบเลือน’ ที่อยู่ในตัวธารากำลังตอบสนองต่อพลังจากรอยแยก มันปลุกความทรงจำอันเลือนรางเกี่ยวกับ ‘ความว่างเปล่าที่แท้จริง’ ที่เคยเกือบจะกลืนกินเธอไปทั้งหมด แต่คราวนี้มันไม่ใช่ความว่างเปล่าที่ไร้ซึ่งตัวตนเสียทีเดียว มันคือ… บางสิ่งที่ถูกจงใจลบเลือนไปจากประวัติศาสตร์ของจักรวาล
“มันไม่ใช่ความว่างเปล่า… มันคือ ‘ความทรงจำที่ถูกลบ’!” ธาราตะโกนออกมา “และพวกมัน… กำลังต้องการกลับมา!”
‘ผู้เฝ้ามอง’ ส่องแสงไปยังรอยแยกนั้น “สิ่งที่ถูกลบเลือน… คือส่วนหนึ่งของ ‘ความเป็นจริง’ ที่ถูกกดทับ… เมื่อใดที่แรงกดดันมากเกินไป… มันย่อมหาทางกลับคืน…”
ทันใดนั้น ภาพลวงตาอันน่าสะพรึงกลัวก็ปรากฏขึ้นจากรอยแยก มันไม่ใช่เพียงแค่ความว่างเปล่า แต่เป็นภาพของโลกที่ถูกย่อยสลาย ตัวตนที่ถูกฉีกขาด และเสียงกรีดร้องที่สะท้อนก้องมาจากห้วงลึกของจักรวาล ธาราเห็นเงาของตัวเองในภาพลวงตานั้น ร่างที่บิดเบี้ยวและสลายไป ราวกับเป็นอนาคตที่กำลังรอคอยเธออยู่
“นี่คือผลลัพธ์ของการสร้าง ‘ความเป็นจริง’ ที่ไม่สมบูรณ์แบบของเจ้า” The Architects กล่าว “ความสมบูรณ์แบบ… คือการไม่มีสิ่งใดถูกลบเลือน… ไม่มีสิ่งใดถูกทอดทิ้ง…”
“แต่ความสมบูรณ์แบบ… ก็คือความตาย!” ครามสวนกลับ พลังชีวิตจาก ‘มีดสั้นแห่งป่า’ ที่เขาถืออยู่เริ่มปะทุขึ้น “ชีวิต… คือความไม่สมบูรณ์แบบ… คือการเปลี่ยนแปลง… คือการเติบโต!”
ธาราหลับตาลง สัมผัสได้ถึง ‘สิ่งที่ถูกลบเลือน’ ที่ไหลเวียนอยู่ในตัวเธอ มันไม่ใช่ศัตรูเสียทีเดียว มันคือส่วนหนึ่งของเธอ ส่วนหนึ่งของจักรวาลที่ถูกปิดกั้นไว้ หากเธอจะหยุดยั้งสิ่งที่กำลังจะมาถึงนี้ เธอต้องยอมรับมัน… อย่างแท้จริง
“ฉัน… จะไม่ยอมให้พวกมัน… ทำลายทุกสิ่ง” ธาราตัดสินใจ เธอเงยหน้าขึ้นมองรอยแยกที่กำลังแผ่ขยาย “ฉันจะกลายเป็น ‘สะพาน’… ระหว่างสิ่งที่ถูกลบเลือน… และความเป็นจริง… และฉันจะสร้าง ‘ความเป็นจริง’ ใหม่… ที่ยอมรับได้… แม้แต่สำหรับพวกมัน!”
เธอประสานมือเข้าด้วยกัน พลังชีวิตจาก ‘มีดสั้นแห่งป่า’ และ ‘สิ่งที่ถูกลบเลือน’ ในตัวเธอเริ่มหลอมรวมกัน ก่อเกิดเป็นคลื่นพลังงานสีดำสลับเขียวเรืองรองที่แผ่ออกไปรอบตัว สนามพลังที่บิดเบี้ยวนี้ไม่ได้พยายามจะปิดรอยแยก แต่กำลังจะ… ดึงดูดบางสิ่งเข้ามา
“เจ้ากำลังทำอะไร?” The Architects ตะโกนถามด้วยความตกใจ
“ฉันกำลัง ‘แก้ไข’… ในแบบของฉัน” ธาราตอบ ดวงตาของเธอเปล่งประกายด้วยพลังอันลึกลับ
‘ผู้เฝ้ามอง’ สังเกตการณ์อย่างเงียบงัน “เส้นแบ่ง… กำลังเลือนรางยิ่งกว่าเดิม… การตัดสิน… กำลังจะเริ่มต้นขึ้น…”
แรงดึงดูดจากรอยแยกทวีความรุนแรงขึ้น แต่แทนที่จะถูกดูดเข้าไป ธารากลับรู้สึกราวกับว่าเธอเป็นศูนย์กลางของแรงดึงดูดนั้น เธอขยายสนามพลังของเธอออกไป ดึงดูด ‘สิ่งที่ถูกลบเลือน’ ที่กำลังจะหลุดออกมาจากรอยแยกเข้ามาหาตัวเธอเอง
‘เงา’ ที่เป็นตัวแทนของ ‘สิ่งที่ถูกลบเลือน’ เริ่มปรากฏตัวขึ้นจากรอยแยก มันมีรูปร่างคล้ายธารา แต่บิดเบี้ยวและสลายไปราวกับหมอกควัน ร่างนั้นกำลังเคลื่อนเข้ามาใกล้ธารา… พร้อมที่จะหลอมรวม
The Architects พยายามเข้าขัดขวาง แต่ ‘ผู้เฝ้ามอง’ ส่งสัญญาณห้าม “อย่าขัดขวาง… นี่คือ ‘บทเพลงแห่งการประสาน’… ที่กำลังจะบรรเลง… ชะตากรรมของ ‘ความเป็นจริง’… กำลังจะถูกกำหนด…”
ธาราหลับตาลง รับเอา ‘เงา’ ที่กำลังเข้ามาใกล้ เธอรู้สึกถึงความเย็นเยียบที่แทรกซึมเข้ามาในจิตวิญญาณ แต่ขณะเดียวกัน ก็สัมผัสได้ถึงความรู้สึก ‘ครบถ้วน’ ที่ไม่เคยมีมาก่อน ความทรงจำที่ถูกลบเลือน ความเจ็บปวดที่ถูกกดทับ กำลังหลั่งไหลเข้ามาในตัวเธอ
“นี่คือ… การเริ่มต้นใหม่…” ธาราพึมพำ ขณะที่ ‘เงา’ หลอมรวมเข้ากับเธออย่างสมบูรณ์ ทำให้เกิด ‘ความเป็นจริง’ ใหม่ที่ซับซ้อนและเต็มไปด้วยความขัดแย้ง… พร้อมที่จะเผชิญหน้ากับสิ่งที่กำลังจะปรากฏขึ้นจากใจกลางของรอยแยกนั้น.
--- ธาราตัดสินใจยอมรับและหลอมรวมกับ 'สิ่งที่ถูกลบเลือน' ที่กำลังหลุดออกมาจากรอยแยกมิติใหม่ที่ปรากฏขึ้น การกระทำนี้สร้าง 'ความเป็นจริง' ใหม่ที่ซับซ้อนยิ่งกว่าเดิม โดยมี 'ผู้เฝ้ามอง' และ The Architects เฝ้าสังเกตการณ์ ขณะที่พลังงานจากรอยแยกกำลังเตรียมพร้อมจะปลดปล่อยภัยคุกคามที่ยิ่งใหญ่กว่าเดิมออกมา.