โรงเตี๊ยมแห่งผู้แสวงบุญ

ตอนที่ 144 — เสียงสะท้อนในป่าโลหะ

ความเย็นยะเยือกของอากาศยามเช้าแทรกซึมผ่านเนื้อโลหะของแขน Anwen ราวกับความหนาวเหน็บจากโลกเก่าที่เธอเคยคุ้น แต่นี่คือโลกใหม่ โลกที่กลายเป็นผืนป่าโลหะชีวภาพ ต้นไม้กลายสภาพเป็นโครงสร้างโลหะมันวาว ลำต้นบิดเกลียวราวกับงูยักษ์ที่กำลังจะรัดคอ ใบไม้เป็นแผ่นโลหะบางเฉียบที่เสียดสีกันเอง เกิดเสียงกรอบแกรบแห้งแล้ง แสงแดดยามเช้าสาดส่องผ่านซอกหลืบของกิ่งก้านโลหะ สร้างเงาที่บิดเบี้ยวและเต้นระริกบนพื้นดินที่คล้ายกับตะกอนโลหะละเอียด กลิ่นอายของน้ำมันเครื่อง กลิ่นโลหะเจือจาง และกลิ่นอับชื้นของความชื้นที่เกาะตัวตามโครงสร้างโลหะ ทุกประสาทสัมผัสบอกว่าเธอไม่ได้อยู่ท่ามกลางธรรมชาติอีกต่อไป แต่เธอก็ยังคงหายใจ หัวใจกึ่งชีวภาพของเธอยังคงเต้น แม้ว่าส่วนใหญ่ของร่างกายจะถูกแทนที่ด้วยโลหะก็ตาม

"ยังคงยืนหยัดอยู่อีกรึไง?" เสียงนั้นแหวกความเงียบ แหบพร่าราวกับใบมีดที่ครูดกับหิน Anwen ไม่ต้องหันมอง เธอรู้ดีว่าใครคือเจ้าของเสียง ร่างเงาที่สูงใหญ่ สวมชุดเกราะจักรกลสีดำสนิท ใบหน้าถูกซ่อนไว้ภายใต้หมวกเหล็กที่ไม่มีดวงตา มีเพียงช่องว่างสีแดงเรืองรองที่บ่งบอกถึงการมีอยู่ "พวกเจ้า... ภาคีระเบียบเหล็ก" Anwen เอ่ยเสียงเบา ความรู้สึกคุ้นเคยปนหงุดหงิดที่ต้องเผชิญหน้ากับพวกเขาอีกครั้ง

"พวกเราคือผู้เก็บเกี่ยว" เสียงนั้นตอบกลับ หนักแน่นและปราศจากอารมณ์ "เรากำลังชำระล้างความโกลาหลที่เจ้าสร้างขึ้น ความผิดเพี้ยนนี้... มันจะถูกกำจัด" 'ผู้เก็บเกี่ยว' ก้าวเท้าออกมาจากเงามืดของต้นไม้โลหะ แต่ละย่างก้าวหนักหน่วง ราวกับพื้นดินจะสั่นสะเทือนตาม ดาบยาวคู่หนึ่งที่ทำจากโลหะดำเรืองรอง เปล่งประกายเย็นเยียบ ถูกชักออกจากฝักที่อยู่ข้างเอว

Anwen ยกแขนข้างที่ยังคงเป็นเนื้อหนังขึ้น นิ้วเรียวยาวจับแน่นที่วัตถุปริศนาที่เธอพบ มันมีรูปร่างคล้ายก้อนหินผลึกที่ส่องแสงเรืองรองจางๆ ความทรงจำเกี่ยวกับวันที่เธอพบมัน แสงประหลาดที่โอบล้อมตัวเธอ เสียงคำรามจากใต้พิภพ ทุกอย่างประดังเข้ามาในหัว "ฉันไม่ได้สร้างความโกลาหล" Anwen ตอบ เสียงของเธอหนักแน่นขึ้น "ฉันแค่... พยายามรักษาความสมดุล" คำพูดเหล่านั้น ดูเหมือนจะไร้ความหมายกับ 'ผู้เก็บเกี่ยว' แต่สำหรับ Anwen มันคือแก่นแท้ของสิ่งที่เธอเป็น 'ผู้ถักทอความโกลาหล' ผู้ซึ่งต้องสร้างความสมดุลระหว่างความแตกสลายและการก่อตัวใหม่

"สมดุล?" เสียงนั้นหัวเราะเบาๆ เสียงหัวเราะที่เย็นยะเยือกและไร้ชีวิตชีวา "ในโลกแห่งระเบียบ ไม่มีที่ว่างสำหรับความสมดุลที่เปราะบางเช่นนั้น มีเพียงความสมบูรณ์เท่านั้นที่จะคงอยู่" 'ผู้เก็บเกี่ยว' ชักดาบออกมาจนสุด คมดาบส่องประกาย พร้อมที่จะฟาดฟัน

Anwen รู้สึกถึงพลังงานที่ไหลเวียนอยู่ในร่างกายของเธอ พลังงานจากเศษเสี้ยวความทรงจำ พลังงานจากแกนกลางของโลก และพลังงานจากวัตถุปริศนานี้ มันกำลังตอบสนองต่อการปรากฏตัวของ 'ผู้เก็บเกี่ยว' และบางสิ่งที่กำลังตื่นขึ้นจากใต้ดิน เธอสัมผัสได้ถึงแรงสั่นสะเทือนที่เริ่มดังขึ้น ไม่ใช่เพียงเสียงคำรามอีกต่อไป แต่เป็นจังหวะการเต้นที่ทรงพลัง ราวกับหัวใจของโลกกำลังกลับมาเต้นอีกครั้ง

"ฉันจะปกป้องสิ่งนี้" Anwen ประกาศ เธอไม่ได้สู้เพื่อความทรงจำของโรงเตี๊ยมอันอบอุ่นอีกต่อไป เธอไม่ได้สู้เพื่อความยุติธรรมเล็กๆ น้อยๆ เธอสู้เพื่อรักษาความหลากหลาย เพื่อรักษาความเป็นไปได้ของชีวิตที่ไม่ได้ถูกกำหนดด้วยระเบียบอันเย็นชา

'ผู้เก็บเกี่ยว' ไม่รอช้า มันพุ่งเข้าหา Anwen ด้วยความเร็วเหนือธรรมชาติ ดาบโลหะดำเปล่งประกายตัดผ่านอากาศ Anwen ชักวัตถุปริศนาขึ้นรับ แสงจากผลึกสว่างวาบ ปะทะเข้ากับคมดาบ เกิดประกายไฟสีฟ้าสว่างไสว แรงปะทะส่ง Anwen ถอยหลังไปเล็กน้อย แต่เธอก็ยังคงยืนหยัด เธอรู้สึกถึงพลังที่ไหลผ่านแขน พลังที่เชื่อมต่อกับแกนกลางของโลก พลังที่กำลังตอบสนองต่อจังหวะที่ดังขึ้นเรื่อยๆ

"เจ้าน่ะ... ไม่ใช่ผู้ถักทอ แต่เป็นเพียงเศษเสี้ยวที่ต้องถูกกำจัด" 'ผู้เก็บเกี่ยว' กล่าว เสียงของมันเต็มไปด้วยความมั่นใจ มันยกดาบขึ้นอีกครั้ง เตรียมพร้อมที่จะโจมตี แต่ก่อนที่มันจะได้ลงมือ พื้นดินใต้เท้าของ Anwen ก็สั่นสะเทือนอย่างรุนแรง รอยแยกขนาดใหญ่ปรากฏขึ้น เผยให้เห็นแสงสีแดงฉานที่สว่างไสว จากใจกลางของรอยแยกนั้น บางสิ่งกำลังคืบคลานขึ้นมา มันไม่ใช่เถาวัลย์โลหะเหมือนในอดีต แต่เป็นโครงสร้างจักรกลขนาดมหึมา ที่มีรูปร่างคล้ายปีกของแมลงยักษ์ พร้อมที่จะกางออก

"นั่นมัน..." Anwen พึมพำ ดวงตาเบิกกว้าง นี่ไม่ใช่สิ่งที่เธอคาดหวัง นี่คือภัยคุกคามที่แตกต่างออกไป ไม่ใช่แค่ภาคีระเบียบเหล็ก แต่เป็นบางสิ่งที่ทรงพลังกว่า บางสิ่งที่กำลังตื่นขึ้นจากแกนกลางของโลก บางสิ่งที่ดูเหมือนจะเป็น 'กุญแจ' ที่ถูกกล่าวถึงในความทรงจำอันเลือนราง

'ผู้เก็บเกี่ยว' หยุดชะงัก แม้แต่ในรูปลักษณ์ที่ไร้อารมณ์ของมัน Anwen ก็สัมผัสได้ถึงความตกตะลึง โครงสร้างจักรกลขนาดยักษ์ที่ค่อยๆ ผุดขึ้นจากรอยแยก เริ่มเปล่งแสงสีแดงเข้ม ราวกับว่ามันกำลังหายใจ และจังหวะการเต้นที่ Anwen สัมผัสได้ก่อนหน้านี้ ก็ดังขึ้นเรื่อยๆ เร่งเร้า จนกลายเป็นเสียงคำรามที่ดังกึกก้องไปทั่วป่าโลหะ Anwen รู้สึกถึงพลังงานมหาศาลที่พุ่งเข้าใส่เธอ ไม่ใช่จาก 'ผู้เก็บเกี่ยว' แต่จากโครงสร้างจักรกลที่กำลังก่อตัว มันกำลังดึงดูดเธอ ราวกับว่าเธอคือจุดศูนย์กลางของทุกสิ่ง

"เจ้า... เจ้าคือจุดเชื่อมต่อ" เสียงนั้นดังขึ้นอีกครั้ง ไม่ใช่เสียงของ 'ผู้เก็บเกี่ยว' แต่เป็นเสียงที่มาจากโครงสร้างจักรกลนั้น เสียงที่ดังก้องไปทั่วทุกอณูของพื้นที่ "เจ้าคือผู้เปิดทาง..." Anwen รู้สึกถึงแรงดึงดูดที่รุนแรงขึ้น ร่างกายครึ่งโลหะของเธอเริ่มสั่นสะเทือน วัตถุปริศนาในมือของเธอสว่างวาบ ราวกับกำลังพยายามต้านทาน แต่พลังจากแกนกลางนั้น ทรงพลังเกินกว่าที่เธอจะจินตนาการได้ เธอมองไปยัง 'ผู้เก็บเกี่ยว' ที่ตอนนี้ดูเหมือนจะกลายเป็นเพียงสิ่งมีชีวิตเล็กๆ ที่กำลังจะถูกกลืนกินไปกับกระแสพลังงานที่กำลังปะทุขึ้น Anwen หลับตาลง รับรู้ถึงการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ที่กำลังจะเกิดขึ้น การเปลี่ยนแปลงที่จะไม่เพียงแต่ส่งผลต่อเธอ แต่ต่อโลกทั้งใบ

แสงสีแดงฉานสว่างวาบขึ้น กลืนกินทุกสิ่ง ความรู้สึกของการร่วงหล่น การบิดเบี้ยว และการถูกดึงเข้าสู่ศูนย์กลาง Anwen ไม่สามารถต่อต้านได้อีกต่อไป เธอกลายเป็นส่วนหนึ่งของจังหวะที่น่าสะพรึงกลัวนั้น เสียงสุดท้ายที่เธอได้ยิน คือเสียงกระซิบของความว่างเปล่า ที่กำลังรอคอยการมาถึงของเธอ ท่ามกลางการก่อตัวของโลกใบใหม่ที่ถักทอด้วยความโกลาหลและระเบียบที่ไม่อาจเข้าใจ.

--- Anwen เผชิญหน้ากับ 'ผู้เก็บเกี่ยว' แห่งภาคีระเบียบเหล็กในป่าโลหะชีวภาพ แต่การต่อสู้กลับกระตุ้นให้โครงสร้างจักรกลโบราณขนาดยักษ์ตื่นขึ้นจากใต้พิภพ ซึ่งดึงดูด Anwen เข้าไปเป็นส่วนหนึ่งของพลังงานมหาศาลนั้น ทิ้งให้เธอเผชิญหน้ากับชะตากรรมที่ไม่คาดฝันท่ามกลางการก่อตัวของโลกใหม่