ตอนที่ 144 — การเผชิญหน้าที่คัมภีร์หิน
ห้องโถงใหญ่ของสภาจารึกศักดิ์สิทธิ์อบอวลไปด้วยกลิ่นหมึกจางๆ และความเย็นเยียบที่แทรกซึมเข้าสู่กระดูก แม้แสงสลัวจากโคมไฟที่แกะสลักลายอักขระโบราณจะส่องลงมา แต่ก็ไม่อาจขับไล่เงามืดที่ทอดตัวยาวเหยียดไปทั่วพื้นหินขัด อคิราห์ยืนอยู่กลางห้อง สายตากวาดมองใบหน้าเคร่งขรึมของเหล่าผู้นำสภาฯ ที่รายล้อมเขาอยู่ อาวุโสคัลลันนั่งอยู่บนบัลลังก์ที่สูงที่สุด ดวงตาของเขาคมกริบราวกับใบมีด จ้องตรงมาที่อคิราห์ราวกับกำลังพินิจดูสิ่งมีชีวิตแปลกปลอม
"เจ้าคิดว่าเจ้าเป็นใครกัน อคิราห์?" เสียงของคัลลันดังก้องกังวาน ชัดถ้อยชัดคำ แต่แฝงไว้ด้วยอำนาจที่ไม่อาจปฏิเสธ "กล้าดียังไงมาบุกรุกสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ของเรา และพูดจาอวดอ้างในสิ่งที่เจ้าไม่เข้าใจ?" เขาผายมือออกไปทางแผ่นศิลาขนาดมหึมาที่ตั้งตระหง่านอยู่ด้านหลังบัลลังก์ ลวดลายอักขระโบราณนับพันปีส่องประกายเรืองรองเมื่อต้องแสง
อคิราห์สูดลมหายใจลึก พยายามควบคุมความสั่นเทาที่เกิดขึ้นในอก เขาไม่เคยคิดว่าการเผชิญหน้าครั้งนี้จะมาถึงเร็วขนาดนี้ "ท่านอาวุโส ข้ามาที่นี่ด้วยความประสงค์ที่จะเปิดเผยความจริง" เขาตอบเสียงเรียบ "โรคหมึกละลาย… มันไม่ใช่โรคระบาด แต่มันคือวิวัฒนาการ"
คำพูดของเขาถูกหัวเราะเยาะจากเหล่าผู้นำบางคน "วิวัฒนาการ?" ชายแก่ผมขาวผู้หนึ่งกล่าวขึ้นอย่างดูแคลน "อักขระที่เลือนรางจนอ่านไม่ออกนั่นน่ะนะ จะเรียกว่าวิวัฒนาการได้อย่างไร? มันคือความเสื่อมโทรม! คือการทำลายล้าง!"
"มันคือการเปลี่ยนแปลงรูปแบบการบันทึก" อคิราห์ยังคงยืนกราน พลางชูแผ่นหินขนาดเล็กในมือขึ้น"ดูนี่สิ ท่านอาวุโส" เขาเอ่ย ขณะที่เริ่มสลักอักขระลงบนแผ่นหินนั้นด้วยเครื่องมือคู่ใจ ลวดลายที่ปรากฏไม่ใช่รูปแบบอักขระโบราณที่ทุกคนคุ้นเคย แต่มันคือเส้นสายที่ซับซ้อนกว่า ลื่นไหลกว่า ราวกับคลื่นน้ำที่กำลังเคลื่อนไหว
"นี่คืออักขระรูปแบบใหม่" อคิราห์อธิบาย "มันสามารถบันทึกข้อมูลได้มากกว่าเดิม ซับซ้อนกว่าเดิม และที่สำคัญ… มันไม่สูญเสียไปง่ายๆ โรคหมึกละลายที่ท่านเรียกว่า เป็นเพียงการที่อักขระกำลังปรับตัวให้เข้ากับรูปแบบการบันทึกใหม่นี้"
เหล่าผู้นำสภาฯ เริ่มมองหน้ากันด้วยความไม่แน่ใจ บางคนถึงกับขยับตัวราวกับจะเข้ามาดูใกล้ๆ แต่อาวุโสคัลลันกลับโบกมือห้ามปรามอย่างรวดเร็ว "ไร้สาระ!" เขากล่าวเสียงแข็ง "อักขระโบราณคือรากฐานของโลกเรา หากเราละทิ้งมันไป โลกทั้งใบก็จะล่มสลาย!" ทันใดนั้น เขาก็ยกมือขึ้น แสงสีฟ้าสว่างวาบปรากฏขึ้นในอุ้งมือ และก่อนที่ใครจะทันตั้งตัว ลำแสงสีฟ้าเข้มก็พุ่งตรงมาที่อคิราห์!
อคิราห์เบี่ยงตัวหลบอย่างหวุดหวิด ลำแสงเฉียดแขนเสื้อเขาไปเพียงนิดเดียว ทิ้งรอยไหม้เกรียมไว้บนพื้นหิน "ท่านอาวุโส!" เขาตะโกน "ทำไมท่านถึงไม่ยอมรับความจริง?""ความจริงคืออะไรกันแน่?" คัลลันถามกลับ น้ำเสียงเย็นเยียบ "ความจริงคือสิ่งที่เจ้ากุขึ้นมา หรือความจริงคือระเบียบที่ดำรงอยู่มาหลายชั่วอายุคน?"
อคิราห์รู้ดีว่าการโต้เถียงด้วยเหตุผลกับคัลลันนั้นแทบเป็นไปไม่ได้ ชายผู้นี้ยึดติดกับขนบธรรมเนียมจนมองไม่เห็นสิ่งอื่นใด เขาเห็นแผ่นหินโบราณที่ตั้งตระหง่านอยู่เบื้องหลังคัลลัน ลือกันว่ามันคือคัมภีร์หินที่บันทึกทุกสิ่งทุกอย่างของอักขระจารึกตั้งแต่ยุคโบราณ หากเขา…
"ข้าไม่ต้องการต่อสู้กับท่าน" อคิราห์กล่าว น้ำเสียงหนักแน่นขึ้น "แต่ข้าจะไปที่คัมภีร์หินนั้น" เขาเดินตรงไปข้างหน้าอย่างไม่ลังเล สายตามุ่งมั่นไปยังเป้าหมายเดียว
คัลลันหัวเราะเสียงดัง "โง่เขลา! เจ้าคิดว่าเจ้าจะทำอะไรกับคัมภีร์หินนั่นได้? เจ้าจะทำลายมันงั้นหรือ? เจ้ากำลังนำพาพวกเราไปสู่ความพินาศ!"
"ข้าจะนำพาทุกคนไปสู่อนาคต" อคิราห์สวนกลับ "แม้จะต้องแลกมาด้วยความขัดแย้งก็ตาม"
ทันใดนั้น คัลลันก็ชูมือขึ้นอีกครั้ง คราวนี้พลังที่ปล่อยออกมามีมากกว่าครั้งก่อน มันคือพลังดิบที่สั่นสะเทือนไปทั่วทั้งโถง แต่ก่อนที่อคิราห์จะถูกโจมตี เขากลับเห็นเงาของเซราฟิน่าปรากฏขึ้นที่ทางเข้าห้องโถง ร่างของเธอเต็มไปด้วยความมุ่งมั่น และในมือของเธอ… ถือเครื่องมือสลักอักขระเล่มหนึ่ง
อคิราห์ยิ้มบางๆ ในใจ เขารู้ว่าเขากำลังเดินมาถูกทางแล้ว แต่หนทางข้างหน้ายังอีกยาวไกล และการเผชิญหน้ากับคัลลันก็เป็นเพียงจุดเริ่มต้นเท่านั้น การปฏิวัติแห่งอักขระได้เริ่มขึ้นแล้ว และไม่มีสิ่งใดจะหยุดยั้งมันได้
"เจ้าจะไม่ผ่านไปง่ายๆ หรอก อคิราห์" คัลลันคำราม แต่แววตาของเขาก็ฉายแววประหลาดใจเล็กน้อยที่เห็นเซราฟิน่าปรากฏตัวขึ้น "ข้าจะปกป้องระบบอักขระนี้ แม้จะต้องแลกด้วยชีวิต!"
อคิราห์ไม่ตอบ เขาเพียงแค่เดินหน้าต่อไป มุ่งตรงไปยังคัมภีร์หินโบราณ โดยไม่สนใจเสียงประกาศิตของคัลลัน เขาเชื่อมั่นในสิ่งที่เขาเห็น และเชื่อมั่นในพลังแห่งการเปลี่ยนแปลง เขาจะเดินหน้าต่อไปเพียงลำพัง เพื่อปลดปล่อยอักขระจากพันธนาการแห่งความเชื่อเก่าๆ และนำพาผู้คนไปสู่อนาคตที่แท้จริง
--- อคิราห์เผชิญหน้ากับอาวุโสคัลลันและสภาจารึก โดยอ้างว่าโรคหมึกละลายคือวิวัฒนาการของอักขระ แต่คัลลันไม่ยอมรับและโจมตีอคิราห์ อคิราห์ตัดสินใจไม่สู้ แต่จะเดินหน้าไปยังคัมภีร์หินโบราณเพียงลำพัง เพื่อนำไปสู่ยุคสมัยใหม่